HUA PLI

Memento = สิ่งของที่เก็บไว้ที่ระลึกถึงเหตุการณ์ บุคคล หรือช่วงเวลา โปรเจคนี้จึงหมายถึงช่วงเวลาที่ได้ทดลองการรับรู้ของวัสดุตะแกรงเหล็ก ที่นำมาออกแบบเป็นวัสดุห่อหุ้มอาคาร ขอบเขตที่สามารถแผ่ขยายออกไปได้นั้นมาจากหลากหลายหนทาง เช่นการออกสำรวจเส้นทาง ถ้ำ ป่า หุบเขา ใต้น้ำลึก จนต่อยอดไปพบเจอกับแร่หรือวัสดุใหม่ๆ ขยายขอบเขตมากขึ้นอีกด้วการทดลองการสร้างสิ่งใหม่ด้วยวัสดุที่ได้ค้นพบ Pavilion เปรียบเสมือนการแผ่นขยายขอบเขตของการทดลองในการใช้วัสดุนำมา ประกอบสร้างนี้พื้นที่สำหรับผู้คนทั่วไป ได้เข้ามา ได้นั่งพัก หย่อนใจ ซึบซับที่ว่าง และสัมผัสมิติของวัสดุ ด้วยการใช้วัสดุ “ ตะแกรงเหล็กฉีก ” Pavilion นี้ก็เปรียบดี่งขยายของเขตของการทดลอง และการสำรวจด้วยเช่นกัน Pavilion ออกแบบจากบริบทรอบๆพื้นที่ เส้นทางเดินเข้า pavilion มากจากเรุปแบบเถนนรอบๆวงเวียนของเสาชิงช้า ตัวโครงสร้างสีแดงและความโค้งมาจากภาษาของเสาชิงช้า ลักษณะการปิดล้อมก็มาจากภาษาการปิดล้อมของกำแพงวัดสุทัศ โดยทดลองการสร้างความเป็นส่วนตัวด้วยวัสดุตะแกรงเหล็ก G-5 ของผนังโค้งด้านนอก นำแผ่นวัสดุมาซ้อนกันให้ความถี่ของตะแกรงสร้างความทึบของผนัง ที่ยังสามารถระบายอากาศได้

pavilion ที่สร้างมาจากตะแกรงเหล็กฉีก ในหัวข้อ Expanding ผลงานนี้ชื่อว่า “Open Weave” โดยตีความมาจากExpanded Metal ทั้งโครงสร้าง โดยมองว่าตะแกรงไม่ได้ “ขึง” แต่ “ถัก” เป็นเนื้อผ้าแห่งโครงสร้างพื้นที่ให้ใช้งานได้หลากหลาย สร้างลวดลายจากช่องตะแกรงที่แตกต่างกัน สื่อถึงจังหวะการถักทอ เชิงบริบท พื้นที่ไม่ตัดขาดจากสิ่งแวดล้อมรอบข้าง ตะแกรง บานพับให้สามารถพับได้ เพื่อสร้างสรรค์ การวางตามบริบทพื้นที่ต่างๆ 1.นายศรีรุ่งโรจน์ อนันตศรี 2.นายณัฐวุฒฺิ ขันทะนะ 3.นางสาวกองเกศ พิกุลทอง อาจารย์ที่ปรึกษา 1.ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล 2.ผศ.กนกวรรณ อุสันโน