Breathing city

แห่งนี้ถูกออกแบบภายใต้แนวคิดการเชื่อมโยงระหว่าง “รากวัฒนธรรม” และ “พลังแห่งธรรมชาติ” โดยถ่ายทอดออกมาในรูปแบบสถาปัตยกรรมที่ร่วมสมัยและ สอดคล้องกับบริบทท้องถิ่น ส่วนโค้งด้านล่าง ได้แรงบันดาลใจจาก ไหบ้านเชียง โบราณวัตถุที่มีชื่อเสียงระดับโลกจากจังหวัดอุดรธานี ไหเป็นสัญลักษณ์แห่งการเก็บรักษา การสืบทอด และความอุดมสมบูรณ์ จึงสะท้อนถึงรากฐานและภูมิปัญญาของบรรพชนที่ยังคงคุณค่าและส่งต่อมาถึงปัจจุบัน ส่วนโครงสร้างด้านบน ได้แรงบันดาลใจจาก สายน้ำตก ที่กำลังหลั่งไหลลงมาอย่างต่อเนื่อง น้ำตกจึงเป็น ภาพแทนของพลังชีวิต ความอุดมสมบูรณ์ และการไหลเวียนที่ไม่สิ้นสุด เปรียบเสมือนพลังธรรมชาติที่ โอบอุ้มผู้คนและชุมชน

“จาก-วัง-ปลา” แรงบันดาลใจมาจากวิถีชุมชนริมน้ำสาขลา ที่ยังคงพึ่งพิงสายน้ำเป็นเส้นเลือดหล่อเลี้ยง โดยเฉพาะการทำประมงพื้นบ้าน ทั้งการเลี้ยงปลา กุ้ง หอย และปู Pavilion ถูกออกแบบให้ “ลอย” บนผืนน้ำราวกับแพริมน้ำ ที่เป็นภาพคุ้นตาของชาวบ้าน และ ต้นจาก ที่ขึ้นเรียงรายริมคลองซึ่งเป็นเอกลักษณ์สำคัญของพื้นที่โครงสร้างใช้ โครงสร้างเหล็กที่เอียง เพื่อสื่อถึงความพลิ้วไหว ไม่ตึงตรงเกินไป แต่แฝงความแข็งแรงของวัสดุสมัยใหม่ ขณะที่ เหล็กฉีก ถูกนำมาใช้เป็นพื้นผิวเพื่อให้เกิดความโปร่ง ระบายลม แสง และเงาได้อย่างอิสระ เสมือนตาข่ายดักปลา Pavilion จึงเป็นการเชื่อมโยงระหว่าง “ความดิบ แข็งแรงของเหล็ก” และ “ความอ่อนนุ่ม เคลื่อนไหวของสายน้ำ” พร้อมทั้งสะท้อนวิถีชุมชนริมน้ำที่ดำเนินไปควบคู่กับศรัทธาต่อวัดและธรรมชาติรอบข้าง