The Lattice Pavilion

โจทย์ของพรรคคืออยากให้ทำบูธที่สามารถหยั่งเสียงของประชาชนได้ ไอเดียแรกสุดคือเราอยากให้บูธสามารถเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ในทุกวันจากความร่วมมือของประชาชนด้วยกันเอง เราจึงเสนอให้สร้างพื้นที่ที่ถูกปิดล้อมด้วยสติกเกอร์สีดำทั้งหมด โดยพิมพ์อุปสรรคมากมายของประเทศมาปิดล้อมไว้ให้พื้นที่ข้างในดูทึบตันและมืดทึม แล้วเชิญชวนให้ประชาชนมาช่วยกันกระเทาะเปลือกเหล่านี้ออกมาเพื่อสร้างพื้นที่ข้างในให้ดีกว่าเดิม ตัวหนังสือทั้งหมดถูกออกแบบให้เป็นสีเทาที่ใกล้เคียงกับสีพื้นหลัง เพื่อให้คนค่อยๆพินิจถึงปัญหาที่ซ่อนเร้นของประเทศ

pavilion ที่สร้างมาจากตะแกรงเหล็กฉีก ในหัวข้อ Expanding ผลงานนี้ชื่อว่า “Open Weave” โดยตีความมาจากExpanded Metal ทั้งโครงสร้าง โดยมองว่าตะแกรงไม่ได้ “ขึง” แต่ “ถัก” เป็นเนื้อผ้าแห่งโครงสร้างพื้นที่ให้ใช้งานได้หลากหลาย สร้างลวดลายจากช่องตะแกรงที่แตกต่างกัน สื่อถึงจังหวะการถักทอ เชิงบริบท พื้นที่ไม่ตัดขาดจากสิ่งแวดล้อมรอบข้าง ตะแกรง บานพับให้สามารถพับได้ เพื่อสร้างสรรค์ การวางตามบริบทพื้นที่ต่างๆ 1.นายศรีรุ่งโรจน์ อนันตศรี 2.นายณัฐวุฒฺิ ขันทะนะ 3.นางสาวกองเกศ พิกุลทอง อาจารย์ที่ปรึกษา 1.ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล 2.ผศ.กนกวรรณ อุสันโน