THE ROLLING BAR

concept เลือกผ้าไหมเป็นคอนเซ็ปหลัก เนื่องจากผ้าไหมไม่ได้รับความสนใจจากคนรุ่นใหม่มากนัก การนำผ้าไหมที่ขึ้นชื่อของแต่ละภาคมาผสมผสานลาดลายให้เข้ากับวัสดุหลังอย่างตะแกรงเหล็กฉีก ผนวกกันจนกลายเป็นการเล่าถึงวิถีชิวิตต่างๆ ผ่านภาษาของงานสถาปัตยกรรม pavilion ซึ่งทั้งสองอย่างมีความแตกต่างกันอย่างมาก ตะแกรงเหล็กเป็นวัสดุที่แข็งสื่อถึงความแข็งแกร่งทนทาน แต่ในทางกลับกันผ้าไหมมีความพริ้วไหวสื่อถึงความอ่อนโยน ไม่แข็งทื่อ

ความกลมกลืน การลอกเลียนองค์ประกอบใดองค์ประกอบหนึ่งของพื้นที่สวนสาธารณะนั้น เพื่อสร้างความรู้สึกให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพื้นที่ ซึ่งมีผลต่อผู้คนที่มาพักผ่อนหย่อนใจอย่างเช่นต้นไม้ ด้วยร่มเงาของต้นไม้มักจะเกิดเป็นพื้นที่ของเงาจากแสงแดด ส่งผลให้ผู้คนสามารถทำกิจกรรมอื่นๆได้ ซึ่งการเลียนแบบลักษณะเงาของใบไม้ที่สลับซับซ้อนนั้น จึงมองถึงการใช้ตะแกรงเหล็กในการบดบังด้วยรูปแบบลายเส้นของตระแกรง ที่มีทั้งแสงและเงาสลับกันการปรับเปลี่ยนเพื่อกำหนดแสงเงาไปด้วย ทำให้เกิดกิจกกรรมต่อสถาปัตยกรรมขนาดเล็กนี้ด้วยเช่นกัน