Lotus of Neo Believe

ออกแบบโดยนำเอาการใช้โครงสร้างนั่งร้าน (scaffolding) หรือโครงสร้างแบบถอดประกอบได้ พาวิลเลี่ยนนี้ใช้แนวคิด Modular เป็นการประกอบจากชิ้นส่วนที่สามารถถอดประกอบและนำมาใช้ซ้ำได้ เน้นความยืดหยุ่นและลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมโดยทำให้ผลงานสร้างสรรค์ขึ้นด้วยตะแกรงเหล็กฉีก อี แอนด์ พี (Expanded Metal) ที่มีหลากหลากลวดลายให้เลือกใช้ ซึ่งมีการจัดวางสลับกันไปมาให้เกิดจังหวะ และลวดลายผ่านแสงของแดดที่ตกกระทบ ให้เกิดมุมมอง เงา ที่สร้างสรรค์ สวยงาม และอาคารโปร่งไม่อึดอัด ลม แดด เสียง ผ่านได้สะดวก สมาชิก นางสาวชนันภรณ์ สุระขันธ์ นางสาวธิดารัตน์ ยาวะโนภาส นางสาวพรรณทิภา คำจันดี อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ชัยนันท์ พรหมเพ็ญ

การ ‘ขยาย’ เรื่องราวของพื้นที่ไปพร้อมกับสถานีรถไฟเก่า ถ่ายทอดความทรงจำของหัวลำโพง และแปรเปลี่ยนมรดกทางประวัติศาสตร์ให้กลายเป็นพื้นที่ร่วมสมัย ที่เปิดโอกาสให้ผู้คนมีส่วนร่วมและเกิดปฏิสัมพันธ์กัน ด้วยการสร้างความทรงจำในอดีตที่เลือนรางผ่านวัสดุตะแกรงเหล็กฉีก ซึ่งวัสดุนั้นสร้างประสบการณ์ที่หลากหลาย เปลี่ยนมุมมอง และถ่ายทอดเรื่องราวหลายมิติ ทั้งในทางกายภาพและทางอารมณ์