LOM BON

Pavilion นี้เป็นที่หลบภัยที่พร้อมปกป้องผู้คนจากภัยสงคราม แต่ยังคงเปิดพื้นที่ให้แสงและอากาศเพื่อรักษาชีวิตและความหวังไว้ รูปแบบปีกที่กางออกเหมือนอ้อมกอดที่ได้รับการออกแบบมาเพื่อแยกกันภัย และยังเป็นแหล่งพักพิงใจที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัยพื้นที่ใต้ปีกสามารถใช้เป็นพื้นที่ชั่วคราวสำหรับผู้คนที่ต้องหลบภัย มีระบบการระบายอากาศและแสงธรรมชาติที่เหมาะสมกับการอยู่อาศัยในสถานการณ์คับขัน (ที่ปรึกษา)อาจารย์ดวงนภา ศิลปสาย นายเอกราช พรมถาวร นางสาวศุภดา งอมสันเทียะ นางสาวยุภาวรรณ เคนชมภู

จากลวดลายก้นหอยที่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษชาวม้ง ถูกแปรเป็นสถาปัตยกรรมที่พาผู้มาเยือนก้าวเข้าสู่ลำดับแห่งการรับรู้ เริ่มจากความทึบที่ยังคงมีร่องรอยของแสงและลม สู่ความโปร่งที่เบาบางขึ้น และสิ้นสุด ณ จุดที่เปิดกว้างที่สุด ที่ซึ่งทิวทัศน์ของธรรมชาติและแสงอัสดงเผยตัวอย่างไร้สิ่งกีดขวาง ราวกับการเดินทางจากความจำกัดไปสู่เสรีภาพแห่งการรับรู้