HAT YAI WASTELESS: HAT YAI WASTE MANAGMENT LEARNING CENTER ศูนย์การเรียนรู้การจัดการขยะ เมืองหาดใหญ่
HAT YAI WASTELESS: HAT YAI WASTE MANAGMENT LEARNING CENTER ศูนย์การเรียนรู้การจัดการขยะ เมืองหาดใหญ่
รูปภาพ
รูปภาพ- รูปภาพ
- รูปภาพ
- รูปภาพ
- รูปภาพ
เทศบาลนครหาดใหญ่ อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา มีจุดยืนทางยุทธศาสตร์ที่จะพัฒนาเป็น “เมืองอัจฉริยะ
(Smart City)” มีการวิเคราะห์ศักยภาพเมืองหาดใหญ่ด้วยเทคนิค SWOT Analysis พบว่า จุดอ่อน (Weakness) คือ ขยะที่มีปริมาณมาก เนื่องมาจากพฤติกรรมของมนุษย์ที่ขาดการคัดเเยกขยะ การกำจัดขยะที่ไม่ถูกหลัก ส่งผลให้เมืองหาดใหญ่ปริมาณขยะที่เพิ่มขึ้น ทำให้ทางเทศบาลนครหาดใหญ่กำหนดให้มีแผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ.2566 - 2570) ในยุทธศาสตร์เทศบาลนครหาดใหญ่ที่ 6 โดยมีแผนงานสาธารณสุข 4 โครงการที่เกี่ยวข้องกับโครงการศูนย์การเรียนรู้การจัดการขยะ เมืองหาดใหญ่ การออกแบบใช้แนวคิด “การเชื่อมต่อ (Connect)” เป็นการเชื่อมต่อระหว่างผู้คน-กิจกรรม โดยผู้ใช้งานได้สัมผัส เเละรับรู้ถึงกิจกรรมเกี่ยวกับขยะผ่าน space ได้มากที่สุด การเชื่อมต่อระหว่างกิจกรรม-กิจกรรม ซึ่งกิจกรรมหลักภายในโครงการ เเบ่งออกเป็น 3 โซน โดยมีพื้นที่ที่เชื่อมต่อกัน ส่งผลให้มีความต่อเนื่องในการใช้งาน เเละการเชื่อมต่อระหว่างกิจกรรม-บริบท โดยกิจกรรมในโครงการเป็นจุดเชื่อมต่อให้ผู้คนเข้ามาเรียนรู้ ส่งผลให้คนในชุมชนมีสภาพเเวดล้อมเเละคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น นอกจากนี้มีการนำเเนวคิดการออกเเบบอาคารเป็นมิตรต่อสิ่งเเวดล้อมมาใช้ในอาคาร โดยใช้เกณฑ์การออกเเบบอาคารเขียว หรือเกณฑ์ TRESS-NC V.2.0 เเละการประเมินอาคารผ่านโปรเเกรม BEC เข้ามาเป็นเครื่องมือคำนวณค่าการอนุรักษ์พลังงาน
(Smart City)” มีการวิเคราะห์ศักยภาพเมืองหาดใหญ่ด้วยเทคนิค SWOT Analysis พบว่า จุดอ่อน (Weakness) คือ ขยะที่มีปริมาณมาก เนื่องมาจากพฤติกรรมของมนุษย์ที่ขาดการคัดเเยกขยะ การกำจัดขยะที่ไม่ถูกหลัก ส่งผลให้เมืองหาดใหญ่ปริมาณขยะที่เพิ่มขึ้น ทำให้ทางเทศบาลนครหาดใหญ่กำหนดให้มีแผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ.2566 - 2570) ในยุทธศาสตร์เทศบาลนครหาดใหญ่ที่ 6 โดยมีแผนงานสาธารณสุข 4 โครงการที่เกี่ยวข้องกับโครงการศูนย์การเรียนรู้การจัดการขยะ เมืองหาดใหญ่ การออกแบบใช้แนวคิด “การเชื่อมต่อ (Connect)” เป็นการเชื่อมต่อระหว่างผู้คน-กิจกรรม โดยผู้ใช้งานได้สัมผัส เเละรับรู้ถึงกิจกรรมเกี่ยวกับขยะผ่าน space ได้มากที่สุด การเชื่อมต่อระหว่างกิจกรรม-กิจกรรม ซึ่งกิจกรรมหลักภายในโครงการ เเบ่งออกเป็น 3 โซน โดยมีพื้นที่ที่เชื่อมต่อกัน ส่งผลให้มีความต่อเนื่องในการใช้งาน เเละการเชื่อมต่อระหว่างกิจกรรม-บริบท โดยกิจกรรมในโครงการเป็นจุดเชื่อมต่อให้ผู้คนเข้ามาเรียนรู้ ส่งผลให้คนในชุมชนมีสภาพเเวดล้อมเเละคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น นอกจากนี้มีการนำเเนวคิดการออกเเบบอาคารเป็นมิตรต่อสิ่งเเวดล้อมมาใช้ในอาคาร โดยใช้เกณฑ์การออกเเบบอาคารเขียว หรือเกณฑ์ TRESS-NC V.2.0 เเละการประเมินอาคารผ่านโปรเเกรม BEC เข้ามาเป็นเครื่องมือคำนวณค่าการอนุรักษ์พลังงาน
Product Recommend
66
เข้าชม
0
ถูกใจ
ข้อมูลทั่วไป
เข้าชม
42 ครั้ง
ปี
2025
ขนาดพื้นที่
8,633 ตร.ม.
ประเภทโครงการ
อื่น ๆ
สไตล์การออกแบบ
วัสดุก่อสร้าง
แฮชแท็ก
ผลงานที่เกี่ยวข้อง
128 ตร.ม.
2025
A pavilion perched on a little stream in the mountains becomes a delicate dialogue between nature and structure. Using expanded metal sheet as its primary
element, the architecture breathes with light, shadow, and air. The perforated skin blurs boundaries, filtering mountain winds while allowing glimpses of flowing
water below. Elevated lightly above the stream, it avoids heavy intervention, instead floating as a poetic shelter. This pavilion celebrates simplicity, transparency,
and harmony, offering a meditative pause within the rugged mountain landscape.
ออกแบบโดย
นายธีร์ธวัช สุจีรพงศ์สิน
นายกันต์พงษ์ บุญญะธนเศรษฐ์
อาจารย์ที่ปรึกษา
อ.ดร.สกาวรัตน์
150 ตร.ม.
2025
ปัจจุบันมีการสร้างข่าวปลอมการหลอกลวงมากมายในสังคม การหลงเชื่อสิ่งที่สื่อพยายามประโคมข่าวจนเกิดความเสียหายมีมาให้เห็นอยู่เสมอ ซึ่งมาจากการที่ผู้คนเชื่อในสิ่งที่เห็น ได้ยิน หรือสัมผัสในด้านเดียวหรือมุมมองเดียว โดยไม่มีการคลางแคลงใจในสารที่รับมา
The Awareness จึงมีจุดมุ่งหมายที่จะตีแผ่สังคมที่มีแต่การหลอกลวงทำให้เพิ่มความเฉลียวให้คนในสังคมได้ฉุกคิด ไม่เชื่อในข่าวสารที่รับมาโดยทันที แต่ต้องมาสัมผัส เรียนรู้ ในมุมมองที่แตกต่าง โดยเป็นไปในรูปแบบที่ภายนอกอาจดูวุ่นวาย สับสน ไม่ต่างจากกระแสข่าวลือที่แพร่กระจายอยู่รอบตัวเรา แต่เมื่อเข้ามาภายในกลับได้เห็นได้สัมผัสกับอะไรที่เป็นความจริงโดยเป็นมุมมองที่ปลอดโปร่ง เบา เหมือนปลดพันธนาการทางความรู้ที่จำกัดลงไปแล้ว สร้างความตระหนักรู้ไม่เชื่อสิ่งที่ตาเห็นเพียงอย่างเดียว
และด้วยการใช้วัสดุ ‘ตะแกรงเหล็กฉีก’ ในการขยายขอบเขตในการรับรู้ให้มากขึ้น โดยอาศัยการซ้อนทับกันของวัสดุทำให้เกิดมิติมุมมองใหม่เพื่อเชื้อชวนให้ผู้พบเห็นได้เกิดความสนใจที่จะเข้ามาเรียนรู้ ราวกับจะบอกว่า “อย่าพึ่งรีบตัดสินใจ ค่อยๆเข้ามามองให้กว้าง บางทีสิ่งที่คุณเห็น อาจไม่ใช่สิ่งที่เป็นก็ได้”
