Modern Pavilion Lounge

ด้วยความน่าสนใจในรูปแบบวิถีชีวิตและวัฒนธรรมดั้งเดิมของอูรักลาโว้ยที่มีอัตลักษณ์ โดดเด่นเฉพาะตนแต่กลับไม่ได้มีการสืบทอดหรืออนุรักษ์เอาไว้เท่าที่ควร จึงเล่งเห็นความสำคัญ โครงการ นะบื้อเละตาฮู อูรักลาโว้ย (Leu Rak La Voi Learning Center on Koh Lipe) เพื่อเป็น พื้นที่ศูนย์กลางการเรียนรู้และถ่ายทอดศิลปวัฒนธรรมของชาวเลอูรักลาโว้ยเพื่อที่จะให้คนรุ่นใหม่และ นักท่องเที่ยวได้เข้ามาศึกษาและยังสอดคล้องนโยบาลด้านส่งเสริมภูมิปัญญา จังหวัดสตูลที่ผลักดันให้ วิถีชีวิตและวัฒนธรรมของชาวเลอูรักลาโว้ยบนเกาะหลีเป๊ะเป็นซอฟต์พาวเวอร์หลังถูกขึ้นบัญชีให้เป็น มรดกภูมิปัญญาทางวัฒนธรรม ระดับชาติ และเพื่อสร้างสังคมที่มั่นคงให้กับคนในชุมชนควบคู่ไปกับ การคงอยู่ของวิถีชีวิตและวัฒนธรรมดั่งเดิมของชาวเลอูรักลาโว้ยสืบต่อไป แนวความคิดในการออกแบบสัดส่วนของอาคาร : เรือนบาเจาะเป็นเรือนพื้นถิ่นดั้งเดิม ของชาวเลที่สะท้อนวิถีชีวิตและการใช้พื้นที่อย่างชาญฉลาด โดยมีองค์ประกอบหลัก 3 ส่วน ได้แก่ ใต้ ถุน ชานเรือน และหลังคา ซึ่งแต่ละส่วนมีบทบาทสำคัญและสามารถใช้งานได้จริงในชีวิตประจำวัน

ฮูปแต้ม เป็นคำพื้นเมืองในภาษาถิ่นวัฒนธรรมลาวชาวอีสานโบราณ โดยฮูป หมายถึง รูป และคำว่า แต้ม หมายถึง การขีดเขียนหรือการระบายสี เป็นการตีความ “ฮูปแต้ม” ศิลปะจิตรกรรมเล่าเรื่องของอีสาน ให้กลายเป็นสถาปัตยกรรม โดยใช้แรงบันดาลใจจาก “ผ้าที่ปลิวพลิ้วไหว” ถ่ายทอดความเคลื่อนไหวและความต่อเนื่องของเรื่องเล่า ประสบการณ์ที่จะได้รับเมื่อเข้าชม เมื่อเข้ามาก็จะให้ความรู้สึกเหมือนกำลัง “เดินลอดผืนผ้าแห่งเรื่องราว” ที่บอกเล่าประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และความเชื่อผ่านแสง เงา และช่องเปิดที่เกิดขึ้นจากการจัดวางเหล็กฉีก และแสงที่ผ่านช่องว่างของเหล็กฉีกกับพื้นที่ว่าง ในบางโอกาสจะเพิ่การติดผลานนักวาดหรือพ้นลวดลายให้ตัวตะแกรงเหล็กส่วนที่ลอย และในส่วนของตรงโค้งออกแบบให้มีการใช้งานนั่งพัก/นั่งเล่นในสวนสาธารณะกลางเมือง การใช้งานจะคล้าย เปลญวน ออกแบบให้โปร่งเพื่อให้เหล็กตะแกรงมีความเล่นแสงที่มีเงามาจากต้นไม้และผ้า Team: แก่นคูน