The cycle pavilion

Leaf Vein Structure Pavilion การเชื่อมโยง (Connection) เส้นใบไม้ทุกเส้นเชื่อมต่อกันเหมือนเครือข่าย ไม่ได้แยกตัวโดดเดี่ยว เปรียบได้กับมนุษย์ที่ต้องเชื่อมโยงกันในสังคม ผ่านการสื่อสาร การทำงาน หรือการอยู่ร่วมกัน สื่อว่า pavilion เป็นพื้นที่ที่ผู้คนมาพบกันและเชื่อมต่อกัน ความสัมพันธ์ (Relationship) เส้นใบใหญ่หล่อเลี้ยงเส้นใบเล็ก เหมือนความสัมพันธ์ที่เกื้อกูลกัน แสดงถึงการพึ่งพาอาศัย ไม่ว่าจะเป็นคนกับธรรมชาติ หรือคนกับคน Pavilion จึงเป็นสัญลักษณ์ของความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นและสมดุล การหล่อเลี้ยงชีวิต (Nourishment of Life) เส้นใบทำหน้าที่ลำเลียงน้ำและสารอาหารไปทั่วใบ → ใบไม้จึงเติบโตและสังเคราะห์แสงได้ เปรียบกับการหล่อเลี้ยงชีวิตมนุษย์ ทั้งด้านกาย (อาหาร น้ำ) และด้านใจ (ความรัก ความอบอุ่น) Pavilion จึงกลายเป็นพื้นที่ที่มอบพลังงาน ความร่มเย็น และแรงบันดาลใจให้ผู้คน

CONCEPTUAL DESIGN Nature Classroom Pavilion ห้องเรียนธรรมชาติแห่งนี้ ไม่ใช่เพียงศาลาพัก แต่คือ สถาปัตยกรรมที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ ผู้ใช้จะได้เรียนรู้ผ่านการ เห็น ฟัง สัมผัส และใช้ชีวิต ท่ามกลางระบบนิเวศของสวนเบญจกิติ ในที่นี้ ธรรมชาติทำหน้าที่เป็นครู แสงแดดคือบทเรียนของเวลา สายลมคือบทเรียนของการเปลี่ยนแปลง เสียงนกและแมลงคือบทเรียนของความหลากหลาย ฤดูกาลคือบทเรียนของวัฏจักรชีวิต Pavilion จึงถูกออกแบบให้เป็น พื้นที่กึ่งสาธารณะ–กึ่งส่วนตัว ที่เปิดโอกาสให้ผู้คนเข้าไปสัมผัสและตีความบทเรียนจากธรรมชาติในแบบของตนเอง MATERIAL CONCEPT ตะแกรงเหล็กฉีก (Expanded Metal) ทำหน้าที่มากกว่าวัสดุโครงสร้าง แต่คือ เครื่องมือแห่งการเรียนรู้ เป็น ตัวกรองธรรมชาติ (Filter of Nature) แสง ลม และเสียงลอดผ่าน เกิดเป็นการรับรู้ใหม่ เป็น สื่อกลางของที่อยู่อาศัย (Habitat Medium) สำหรับสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่เข้ามาอาศัย เป็น องค์ประกอบสถาปัตยกรรม ที่หลอมรวมผู้คนและธรรมชาติเข้าด้วยกัน ดังนั้น Pavilion นี้จึงไม่ใช่เพียงสถาปัตยกรรม แต่คือ “ห้องเรียน” ที่ธรรมชาติเป็นผู้สอน และมนุษย์คือผู้เรียนรู้ตลอดเวลา