Lion Snake Pavillion By. Chomrom Khon Liang Ngu sing Hang Prathet Thai Jamkad

ได้หยับยกเอาภูมิปัญญาพื้นถิ่นของภาคอีสานมาใช้ในการออกแบบ Pavilion ดั่งคำพูดที่ว่า "ยามว่างในนา ผู้หญิงทอผ้า ผู้ชายจักรสาน" ซึ่งเป็นคำกล่าวที่สะท้อนให้เห็นถึงการดำรงชีวิตของชาวอีสาน โดยที่ Pavilion ได้ถอดฟอร์มมาจาก "อัก' ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับการทอผ้า สมาชิกในทีม น.ส.กชกร พันธ์โย น.ส.อัญญาณี โพธิ์เสริฐ น.ส.ขวัญทิพย์ อนันติ อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ดร.ชัยนันท์ พรหมเพ็ญ

รูปทรงของPavilionที่เล่าเรื่องราวถึงความงามของเหล็กฉีก ทั้งในทางนามธรรมซึ่งแสดงออกโดยรูปฟอร์มภายนอก และทางรูปธรรมซึ่งแสดงออกโดยดีเทลการใช้ตัววัสดุเองโดยตรง โดยถ่ายทอดเรื่องราวที่ว่า “เหล็กเป็นวัสดุมีความแข็งแรง และดูทึบตัน การนำเหล็กฉีกที่เกิดจากการการนำเหล็กแผ่นมารีด และฉีก ดึง ทำให้แยกและอ่อนโค้ง ตาม ขนาด จังหวะ จนเกิดความ พริ้วไหว เพื่อลดความแข็งกระด้าง และเกิดเส้นสายอารมณ์งาน แต่ยังคงประโยชน์ และความสวยงาม ที่เหมาะสม” Pavilionที่เกิดจากกันนำรูปร่าง และรูปทรง การเจาะ ดึง และบิดตัวของเหล็กฉีก เส้นตรง และเส้นโค้ง อันเกิดจากจังหวะและลักษณะเฉพาะ มาจัดวางในทิศทางในแต่ละแกนให้เกิด ”มิติที่สัมพันธ์” สถาปัตยกรรมขนาดเล็ก เพื่อพื้นที่สาธารณะนี้ ถูกคิดจัดวาง ให้อยู่ในพื้นที่ประวัติศาสตร์ สวนรถไฟ สะพานดำนครลำปาง ซึ่งสามารถใช้ประโยชน์ที่หลากหลาย รวมถึงกิจกรรมที่สร้างสรรค์ ให้เกิดพื้นที่เชื่อมต่อของผู้คน เข้ากับบริบททางสังคม หรือสิ่งแวดล้อม สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ๆ