Resting Layers Pavilion

ในมหานครที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบและความกดดันจากการทำงานอย่างต่อเนื่อง ผู้คนต่างโหยหาพื้นที่เล็ก ๆ ที่ช่วยปลดปล่อยความเหนื่อยล้า และเรียกคืนความสุขที่เคยหายไป แนวคิด “Expanding” ใน Pavilion นี้ถูกตีความว่าเป็น การขยายชีวิตจากกรอบงานสู่มิติแห่งการเล่นตัวอาคาร ถูกออกแบบให้มีจังหวะซ้ำของโครงสร้างหลังคาและเสา ที่สร้างลวดลายแสงเงาเปลี่ยนไปตามเวลาเสมือนจังหวะชีวิตที่ไม่หยุดนิ่ง

concept: chaos-tran This pavilion is designed between watchanasongkram and khan San road representing tha chaos of khao san road and the tranquility of the temple a conflicting yet coexistent place อาจารย์ ชัยมนู ชัยงาม สมาชิกในทีม นายรัฐภูมิ อ่อนมั่ง นายนิติพงศ์ ยศปิยะเสถียร