展影 Zhăn Yĩng

“ผลงานนี้ชวนให้ผู้ชมมองวัสดุเดิมในมุมใหม่ ตะแกรงเหล็กฉีกไม่ใช่แค่ ‘วัสดุ’ แต่เป็น ‘เส้น’ ที่ถักทอแสงให้กลายเป็นประสบการณ์เชิงพื้นที่ ผลึกถักแสงจึงเป็นทั้งศิลปะ วัสดุ และพื้นที่สาธารณะในคราวเดียวกัน”

ออกแบบที่นั่งแบบสลับระดับความสูงต่ำ เสมือนเส้นทางที่แยกและบรรจบกันของรางรถไฟ สร้างบรรยากาศที่ไม่ตายตัว เปิดโอกาสให้ผู้ใช้งานเลือกท่านั่งและการใช้งานได้หลากหลาย และยังสะท้อนถึงความยืดหยุ่นที่สอดคล้องกับตัวตะแกรงเหล็กฉีกที่นำมาตกแต่งและยังเป็นเสากลางที่มีรูปทรงแตกแขนงคล้ายต้นไม้เปรียบเสมือนการ “หยั่งราก” ของความแข็งแรงเชิงโครงสร้าง และในขณะเดียวกันก็ยังโปร่งเบา ให้อากาศและแสงลอดผ่านได้ เกิดความสมดุลระหว่าง ความแข็งแรงและ ความโปร่ง