THAI LOEI STYLE

Pavilion นี้เป็น “สถานที่ที่ช่วยปลดปล่อยความกังวล” ของคนเมือง ได้แรงบันดาลใจจาก พัดมือจีน สื่อถึงการแผ่ขยายและการพัดพาความตึงเครียดให้ค่อย ๆ จางหาย แนวคิด “Expanding” จึงสะท้อนผ่านการออกแบบพื้นที่ที่โปร่งโล่งและสงบ ไม่เพียงเป็นที่พักผ่อน แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของการคืนความสงบท่ามกลางความเร่งรีบของชีวิตประจำวัน ตั้งอยู่ในสวนสาธารณะ รายล้อมด้วยทั้งตึกเมืองและต้นไม้ใหญ่

“ประชาทุ่ง” คือศาลาประชาคมสมัยใหม่ที่เติบโตขึ้นจากรากเหง้าของชุมชนเกษตรกรรม เป็นพื้นที่สาธารณะกลางหมู่บ้านที่ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นเพื่อ “แค่ใช้งานร่วมกัน” แต่เพื่อ อยู่ร่วมกัน อย่างแท้จริง โดยผสานความหมายดั้งเดิมของ “ศาลาประชาคม” ซึ่งเคยเป็นศูนย์กลางของการประชุม การตัดสินใจ และการรวมตัวของผู้คน เข้ากับ “ลมหายใจของทุ่งนา” ที่หล่อเลี้ยงวิถีชีวิตชาวบ้าน “ประชาทุ่ง” ไม่ได้เป็นเพียงสิ่งปลูกสร้าง หากแต่เป็น เครื่องมือของชุมชน ที่เปิดพื้นที่ให้ความสัมพันธ์หลากหลายได้เกิดขึ้น ทั้งความสัมพันธ์ระหว่างวัย ระหว่างกลุ่มอาชีพ ระหว่างคนกับธรรมชาติ และระหว่างอดีตกับปัจจุบัน มันเป็นพื้นที่ที่รวมความเงียบของผู้สูงวัยเข้ากับเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ รวมบทสนทนาของชาวบ้านกับโอกาสในการเรียนรู้ของคนรุ่นใหม่ — เป็นเวทีให้ชีวิตธรรมดามีพื้นที่ในการแสดงออกอย่างเต็มความหมาย ศาลาแห่งนี้จึงไม่ใช่เพียงศูนย์กลางของหมู่บ้านในเชิงกายภาพ แต่คือ ศูนย์กลางของการหายใจร่วมกัน ของทั้งคนและทุ่ง “ประชาทุ่ง” คือศาลาประชาคมสมัยใหม่ที่มีชีวิต เต้นไปตามจังหวะของชุมชน และเติบโตไปพร้อมกับผู้คนที่ใช้มัน ไม่ใช่แค่เพื่อพบกัน แต่เพื่อฟังกัน เห็นกัน และอยู่ร่วมกันอย่างลึกซึ้ง สมาชิก : ธรีรัตน์ พรมดวง อาจาร์ยที่ปรึกษา : อาจาร์ยรังสิทธิ์ ตันสุขี