ตกกระทบบนตัวฉัน

ได้หยิบยกเอาภูมิปัญญาพื้นถิ่นของภาคอีสานมาใช้ในการออกแบบPavilionดั่งคำพูดที่ว่า“ยามว่างในนา ผู้หญิงทอผ้า ผู้ชายจักรสาน”ซึ่งเป็นคำกล่าวที่สะท้อนให้เห็นถึงการดำรงชีวิตของชาวอีสาน โดยที่ Pavilion ได้ถอดฟอร์มมาจาก “อัก” ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับการทอผ้า สมาชิกในทีม 1.นางสาวกชกร พันธ์โย 2.นางสาวอัญญาณี โพธิ์เสริฐ 3.นางสาวขวัญทิพย์ อนันติ อาจาร์ที่ปรึกษา ผศ.ดร.ชัยนันท์ พรหมเพ็ญ

pavilion ที่สร้างมาจากตะแกรงเหล็กฉีก ในหัวข้อ Expanding ผลงานนี้ชื่อว่า “Open Weave” โดยตีความมาจากExpanded Metal ทั้งโครงสร้าง โดยมองว่าตะแกรงไม่ได้ “ขึง” แต่ “ถัก” เป็นเนื้อผ้าแห่งโครงสร้างพื้นที่ให้ใช้งานได้หลากหลาย สร้างลวดลายจากช่องตะแกรงที่แตกต่างกัน สื่อถึงจังหวะการถักทอ เชิงบริบท พื้นที่ไม่ตัดขาดจากสิ่งแวดล้อมรอบข้าง ตะแกรง บานพับให้สามารถพับได้ เพื่อสร้างสรรค์ การวางตามบริบทพื้นที่ต่างๆ 1.นายศรีรุ่งโรจน์ อนันตศรี 2.นายณัฐวุฒฺิ ขันทะนะ 3.นางสาวกองเกศ พิกุลทอง อาจารย์ที่ปรึกษา 1.ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล 2.ผศ.กนกวรรณ อุสันโน