Urban Duality
Urban Duality
รูปภาพ
รูปภาพ- รูปภาพ
- รูปภาพ
- รูปภาพ
- รูปภาพ
พาวิลเลี่ยนแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นประติมากรรมที่สะท้อนแก่นแท้ของเมืองใหญ่ ซึ่งก็คือการอยู่ร่วมกันระหว่าง "ความเป็นระเบียบ" และ "ความวุ่นวาย" การออกแบบเริ่มต้นด้วยรูปทรงเรขาคณิตที่สมมาต เพื่อเป็นตัวแทนของโครงสร้างและกฎเกณฑ์ในเมือง จากนั้นค่อยๆ ปรับเปลี่ยนและแผ่ขยายออกไปอย่างไร้ทิศทาง เพื่อแสดงถึงความซับซ้อนและพลวัตของวิถีชีวิตคนเมือง
การใช้ตะแกรงเหล็กฉีก ทำให้เกิดการเล่นกับแสงและเงาอย่างต่อเนื่อง และสร้างปฏิสัมพันธ์ที่ลื่นไหลระหว่างพื้นที่ภายในและภายนอก ตอกย้ำถึงสภาวะที่ไม่เคยหยุดนิ่งของเมือง ประสบการณ์ที่ผู้เข้าชมได้รับจึงเป็นการเดินทางที่ท้าทายการรับรู้ จากพื้นที่ที่ถูกกำหนดด้วยเส้นสายที่ชัดเจน ไปสู่พื้นที่ที่เปิดกว้างและไร้ขอบเขต
ชื่อสามาชิก
นางสาว จุฬาลักษณ์ หนองคำภา
นางสาว วนิดา ดีเหลือ
อาจารย์ที่ปรึกษา
อาจารย์ รุจ รัตนพาหุ
อาจารย์ วีรวรรณ สระทองห้อย
การใช้ตะแกรงเหล็กฉีก ทำให้เกิดการเล่นกับแสงและเงาอย่างต่อเนื่อง และสร้างปฏิสัมพันธ์ที่ลื่นไหลระหว่างพื้นที่ภายในและภายนอก ตอกย้ำถึงสภาวะที่ไม่เคยหยุดนิ่งของเมือง ประสบการณ์ที่ผู้เข้าชมได้รับจึงเป็นการเดินทางที่ท้าทายการรับรู้ จากพื้นที่ที่ถูกกำหนดด้วยเส้นสายที่ชัดเจน ไปสู่พื้นที่ที่เปิดกว้างและไร้ขอบเขต
ชื่อสามาชิก
นางสาว จุฬาลักษณ์ หนองคำภา
นางสาว วนิดา ดีเหลือ
อาจารย์ที่ปรึกษา
อาจารย์ รุจ รัตนพาหุ
อาจารย์ วีรวรรณ สระทองห้อย
Product Recommend
24
เข้าชม
0
ถูกใจ
ข้อมูลทั่วไป
เข้าชม
9 ครั้ง
ปี
2025
ขนาดพื้นที่
106.1 ตร.ม.
ประเภทโครงการ
หอประชุม / นิทรรศการ
สไตล์การออกแบบ
วัสดุก่อสร้าง
แฮชแท็ก
ผลงานที่เกี่ยวข้อง
2020
SILOOET HOUSE
NONTHABURI
AREA : 520 SQ.M.
PHOTOGRAPHS : SILOOET
2020
Location : จ.น่าน | Proposal Design : แนวทางการปรับปรุงอาคาร เน้นความลื่นไหลในพื้นที่หลักและควบรวมพื้นที่ส่วนแสดงงานให้เป็นพื้นที่เดียวกัน โดยจะแบ่งเป็น 4 ZONE ได้เเก่ 1.พื้นที่ต้อนรับและพักคอย 2.พื้นที่แสดงนิทรรศการชั่วคราว 3.พื้นที่แสดงนิทรรศการถาวร 4.ส่วนห้องสมุด และ CO.WORKING SPACE แนวทางการออกแบบจะเลือกใช้ภาพที่คุ้นเคยในวัฒนธรรมของน่าน ทั้งสภาพแวดล้อมที่เป็นมุมมองแบบพาโนรามา ผ่านการสร้างผนังห้องทรงโค้ง เหมือนดั่งเดินอยู่ในหุบเขา ที่นั่งห้องฉายวีดีทัศน์ปรับที่นั่งให้นั่งชมได้มากขึ้นซึ่งพัฒนาจากนาขั้นบันได องค์ประกอบของอาคารพื้นถิ่นเส้นไม้ไผ่ที่ถูกแปรด้วยโครงสร้างเหล็กขึง นำเสาไม้เก่ามาประกอบการเข้าไม้ของเฮือนและโฮงน่านวัสดุที่เลือกใช้จึงสื่อถึงวัสดุธรรมชาติ สีของแผ่นดิน เส้นสายของงานไม้ไผ่ และสับฟากจากองค์ความรู้ของชุมชน
