RE PLAY : สีสัน คนเมือง

พื้นที่นี้ถูกออกแบบมาเพื่อตีความ “ความกลัวที่อยู่ลึกในจิตใจ” ไม่ว่าจะเป็น ความกลัวความแคบ, ความกลัวความมืด หรือ ความกลัวพื้นที่ปิด โดยใช้ Parvillion เป็นตัวถ่ายทอดอารมณ์ สมาชิก นาย พิบูลย์ พรมศรีจันทร์ อาจารย์ที่ปรึกษา อาจารย์ ชัยมนู

CONCEPT IDEAS • แก่น: Pavilion เป็นจุดหยุดพักบนเส้นทาง ที่เชื่อมประสบการณ์ระหว่างแม่น้ำ–เมือง–คน Pavilion สามารถปรับได้ตามลักษณะการส่องของทิศทาแสงแดด ทำให้แต่ละเวลาของช่วงวันPavilion จะมีลักษณะ รูปร่าง หน้างตาแตกต่างกันไปตามการบังแดด • แรงบันดาลใจรูปทรง: ลักษณะโครงสร้างของสะพาน • วัสดุหลัก: โครงเหล็กน้ำหนักเบา + ตะแกรงเหล็กฉีก(เพื่อให้โปร่ง มองทะลุได้ แต่ยังเป็นผิวสถาปัตย์) • ฟังก์ชัน: จุดนั่งเล่น/นอนชมวิว • ช่องกรองแสงสร้างเงาลาย (pattern shadow) บนพื้น • ลูกเล่น: ใช้ทิศทางลมและเงาเปลี่ยนตลอดวัน → ทำให้ pavilion ดู “เคลื่อนไหว” SITE สวนลอยฟ้าเจ้าพระยา • ที่ตั้ง: สะพานด้วน (เก่า) ที่ปรับปรุงเป็นสวนสาธารณะลอยฟ้า เชื่อมระหว่างฝั่งพระนคร–ธนบุรี • จุดเด่น: มุมมองแม่น้ำเจ้าพระยา 360°, อยู่เหนือระดับถนน, เป็นทั้งพื้นที่พักผ่อนและทางสัญจร • ผู้ใช้หลัก: คนในชุมชนรอบ ๆ, นักท่องเที่ยว, นักปั่นจักรยาน, คนเดินข้าม • ข้อจำกัด: พื้นที่แคบยาว, รับน้ำหนักจำกัด, ต้องไม่กีดขวางการสัญจร FORM DIRECTION 1. โครงสร้างสะพานวางเรียงแนวนาว 2. โครงซ้อน (Layered frame) มองจากมุมหนึ่งเห็นโปร่ง, อีกมุมเห็นทึบ 3. วัสดุผสม (Mixed texture) ตะแกรงเหล็กฉีกพ่นสี MOOD / ATMOSPHERE • แสงบ่าย → เงาลาย diamond ของตะแกรงพาดบนพื้นสะพาน • ลมแม่น้ำพัดผ่านผิวโครงโปร่ง ทำให้รู้สึกเย็น