Classy Clinic

Pavilionนี้ตีความ "Expanding" ว่าเป็นการขยายออกของร่มเงาและ พื้นที่กิจกรรม คล้ายเรือนยอดไม้ที่กางปกคลุมในสวน ตะแกรงเหล็กฉีกถูกออกแบบเป็นเส้นสายโค้งที่โอบล้อมและแผ่กว้าง ชวนให้ผู้คนรู้สึกถึงการเปิดออกของพื้นที่ ทั้งในเชิงกายภาพ (หลังคาที่กางปกคลุม) และเชิงนามธรรม (การเชื่อมโยงปฏิสัมพันธ์ และการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้คน) ความสัมพันธ์ของผู้คน ผ่านภาษาสถาปัตยกรรมที่เรียบง่าย แต่เปี่ยมด้วยพลังการสื่อสาร วัสดุตะแกรงเหล็กฉีกถูกถักทอให้เกิด ทั้งโครงสร้าง แสง และเจ้า ที่สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ระหว่าง มนุษย์-สถาปัตยกรรม-ธรรมชาติ นาย ชานน ทรงเกล้า นางสาว ชัชฎาภรณ์ ภะคะโต อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล

การนำโคมลอยมาสร้างเป็น From เพื่อเปิดมุมมองใหม่ๆ คือการเปิดมุมมองที่ผู้คนไม่สามารถเห็นได้ในมุมต่างๆ เพื่อให้ผู้คนสนใจในตัวพาวิลเลี่ยนโดยนำประเภณี ยี่เปง มาใช้ในการอิมแพ็คในการออกแบบเพื่อให้ผู้ใช้เกิดมุมมองใหม่ที่มาจากตัวพาวิลเลี่ยน มีการนำแสงมาใช้ให้คนผ่อนคลาย โดยนำ element จากแสงของพระจันทร์มาใช้ในงานออกแบบ เป้าหมายที่จะทำให้เกิดผลลัพธ์ เป้าหมายในการออกแบบจะใช้เหล็กฉีกเพื่อให้เกิดแสงเงาที่สวยงามตามช่วงเวลา ตอนในช่วงจะให้แสงลอดเข้ามาในตัวพาวิลเลี่ยน และในส่วนช่วงกลางคืนจะใช้แสงจากภายในเพื่อให้แสงลอดออกผ่านเหล็กฉีก