FRAGMENTS OF LIVING

ความกลมกลืน การลอกเลียนองค์ประกอบใดองค์ประกอบหนึ่งของพื้นที่สวนสาธารณะนั้น เพื่อสร้างความรู้สึกให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพื้นที่ ซึ่งมีผลต่อผู้คนที่มาพักผ่อนหย่อนใจอย่างเช่นต้นไม้ ด้วยร่มเงาของต้นไม้มักจะเกิดเป็นพื้นที่ของเงาจากแสงแดด ส่งผลให้ผู้คนสามารถทำกิจกรรมอื่นๆได้ ซึ่งการเลียนแบบลักษณะเงาของใบไม้ที่สลับซับซ้อนนั้น จึงมองถึงการใช้ตะแกรงเหล็กในการบดบังด้วยรูปแบบลายเส้นของตระแกรง ที่มีทั้งแสงและเงาสลับกันการปรับเปลี่ยนเพื่อกำหนดแสงเงาไปด้วย ทำให้เกิดกิจกกรรมต่อสถาปัตยกรรมขนาดเล็กนี้ด้วยเช่นกัน

แนวคิดนี้เริ่มจากการมองเห็นคุณสมบัติทางกายภาพแบบเดิมของเหล็กฉีกที่ถูกใช้เป็นเพียงวัสดุ กลั้นตะแกรงและแผงงกันลื่น เราจึง มองเห็นแนววทางการออกแบบบที่จะนำเหล็กฉีกธรรมดาไปสู่งาน design ผ่านงานออกแบบ co-working space โดยการออกแบบเป็นพื้นที่ open space ได้มีการออกแบบบผ่านองค์ประกอบ อย่างเช่น พื้นที่นั่งพักผ่อน พื้นที่ทำงาน Partition ไม่เพียงตอบโจทย์การใช้งานแต่ยังบรรยากาศการรับแสงลมและการเคลื่อนไหวของผู้ที่เข้ามาใช้งาน โดยลวดลายที่โปร่งเบา และคุณสมบัติทางกายภาพของเหล็กฉีก ที่มีความเบาแต่ยังคงความแข็งแรง ถูกนำมาเป็นเครื่องมือในการสร้างประสบการณ์และเชื่อมโยงผู้ที่ใช้งานเข้ากับพื้นที่ได้อย่างยืดหยุ่น ดังนั้นเหล็กฉีกจึงไม่ได้เป็นแค่วัสดุแต่่ยังเป็นสัญลักษณ์ของการออกแบบบที่มองเห็นคุณค่าจากเหล็กธรรมดาและกลั่นออกมาเป็นงานสถาปัตยกรรมที่ไม่มีที่สิ้นสุด