RE PLAY : สีสัน คนเมือง

RE PLAY : สีสัน คนเมือง

ในมหานครที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบและความกดดันจากการทำงานอย่างต่อเนื่อง ผู้คนต่างโหยหาพื้นที่เล็ก ๆ ที่ช่วยปลดปล่อยความเหนื่อยล้า และเรียกคืนความสุขที่เคยหายไป
แนวคิด “Expanding” ใน Pavilion นี้ถูกตีความว่าเป็น การขยายชีวิตจากกรอบงานสู่มิติแห่งการเล่นตัวอาคาร ถูกออกแบบให้มีจังหวะซ้ำของโครงสร้างหลังคาและเสา ที่สร้างลวดลายแสงเงาเปลี่ยนไปตามเวลาเสมือนจังหวะชีวิตที่ไม่หยุดนิ่ง

Product Recommend

Design Connext
Design Connext
Design Connext
Design Connext
Design Connext
ผลงานที่น่าสนใจ
สุวรรณ เส็นขาว
80
เข้าชม
0
ถูกใจ

ข้อมูลทั่วไป
เข้าชม
50 ครั้ง
ปี
2025
ขนาดพื้นที่
144 ตร.ม.
ประเภทโครงการ
หอประชุม / นิทรรศการ
สไตล์การออกแบบ
ไทยประยุกต์
มินิมอล
พื้นถิ่น
วัสดุก่อสร้าง
ผนังเหล็กฉีก Expanded Metal
แฮชแท็ก
expandedmetaldesign
ผลงานที่เกี่ยวข้อง
150 ตร.ม.
2025
สำหรับชาวเมืองยุคใหม่ที่ต้องเผชิญกับวิถีชีวิตที่เร่งรีบ เร่งรีบ และตึงเครียดอยู่ตลอดเวลา การทำสมาธิเปรียบเสมือนสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อันทรงพลังสำหรับทั้งร่างกายและจิตใจ ไม่เพียงแต่เป็นวิธีที่ดีเยี่ยมในการเติมพลังและคลายความเครียดที่สะสมไว้เท่านั้น แต่ยังเป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการสงบสติอารมณ์อันเกิดจากความกดดันในชีวิตประจำวันอีกด้วย การฝึกฝนอย่างสม่ำเสมอช่วยพัฒนาสมาธิ เสริมสร้างความจำ และปลูกฝังสภาวะแห่งความแจ่มชัดภายใน ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่นำไปสู่ประสิทธิภาพและประสิทธิผลที่เพิ่มขึ้นทั้งในการทำงานและในชีวิตส่วนตัว นอกจากประโยชน์ที่เป็นรูปธรรมเหล่านี้แล้ว การทำสมาธิยังช่วยเสริมสร้างความมั่นคงทางอารมณ์ ความอดทน และความมีสติ ช่วยให้ผู้คนสามารถรับมือกับความท้าทายต่างๆ ได้อย่างสงบแทนที่จะหุนหันพลันแล่น การทำสมาธิยังช่วยให้หลุดพ้นจากความยุ่งเหยิงทางจิตใจและอิทธิพลเชิงลบทางสังคม ค่อยๆ สลายกิเลสและความวิตกกังวลที่บดบังสติสัมปชัญญะที่แท้จริง การนำจิตใจเข้าสู่สภาวะสงบและสมดุล การทำสมาธิจะกลายเป็นเส้นทางสู่การตระหนักรู้ในตนเอง วินัยในตนเอง และอิสรภาพภายในที่แท้จริง ผู้ออกแบบ นายเวชพิสิฐ เกิดแก้ว นายจิณณวัตร ไหมละออง อาจารย์ที่ปรึกษา อาจารย์ อธิพัตร กฤษณพันธุ์ อาจารย์ นพกร ผลาวรรณ์
144 ตร.ม.
2025
Pavilion ที่ถูกแปลง่ายๆเป็นคำว่าศาลา จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการที่จะออกแบบยังไงให้ศาลาที่เป็นภาพจำของทุกคน ให้มีความแปลกใหม่จึงเป็นที่มาของconcept ที่ว่า เก่าแต่ไม่แก่ เก่าแต่ไม่แก่” คือแนวคิดหลักที่ใช้ในการออกแบบ Pavilion หลังนี้ แนวคิดนี้สะท้อนถึงคุณค่าของสิ่งที่ผ่านกาลเวลา แต่ยังคงมีชีวิต มีพลัง และร่วมสมัยได้อย่างสง่างาม การเลือกใช้ ตะแกรงเหล็กฉีก เป็นวัสดุหลักของโครงสร้าง เป็นการนำวัสดุที่มีภาพจำแบบ “ดิบ แข็งแรง ดูอุตสาหกรรม” มาตีความใหม่ให้โปร่ง เบา และร่วมสมัย ด้วยการดัด หรือจัดวางให้เกิดจังหวะของแสงและเงา ลวดลายของตะแกรงเมื่อกระทบแสงธรรมชาติจะฉายเงาเป็นแพทเทิร์นลงบนพื้นและผนังรอบข้าง เสมือนเป็น “เงาของอดีต” ที่ยังคงปรากฏอยู่ในปัจจุบัน โครงสร้าง Pavilion มีลักษณะเรียบง่ายแต่แฝงด้วยรายละเอียดเชิงช่าง ได้แรงบันดาลใจจากรูปทรงสถาปัตยกรรมดั้งเดิมของไทย เช่น โครงหลังคาแบบจั่ว แต่ปรับรูปแบบให้ร่วมสมัยและเปิดกว้าง เพื่อรองรับการใช้งานหลากหลายรูปแบบ Pavilion หลังนี้จึงเปรียบเสมือน “พื้นที่ของกาลเวลา” ที่ผสานอดีต ปัจจุบัน และอนาคตไว้ด้วยกัน เป็นการพิสูจน์ว่าสิ่งที่ “เก่า” ไม่จำเป็นต้อง “แก่” หากเรามองเห็นคุณค่า และกล้าที่จะตีความใหม่ ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา วีรวรรณ สระทองห้อย / พัลยมล หางนาค ผู้ออกแบบ นางสาวจุฬามณี เพชรแสน นางสาวพักตร์นภา ประชาชิต นายสมบูรณ์ สัมฤทธิ์