XPandAwards2025

Pavilionนี้ตีความ "Expanding" ว่าเป็นการขยายออกของร่มเงาและ พื้นที่กิจกรรม คล้ายเรือนยอดไม้ที่กางปกคลุมในสวน ตะแกรงเหล็กฉีกถูกออกแบบเป็นเส้นสายโค้งที่โอบล้อมและแผ่กว้าง ชวนให้ผู้คนรู้สึกถึงการเปิดออกของพื้นที่ ทั้งในเชิงกายภาพ (หลังคาที่กางปกคลุม) และเชิงนามธรรม (การเชื่อมโยงปฏิสัมพันธ์ และการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้คน) ความสัมพันธ์ของผู้คน ผ่านภาษาสถาปัตยกรรมที่เรียบง่าย แต่เปี่ยมด้วยพลังการสื่อสาร วัสดุตะแกรงเหล็กฉีกถูกถักทอให้เกิด ทั้งโครงสร้าง แสง และเจ้า ที่สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ระหว่าง มนุษย์-สถาปัตยกรรม-ธรรมชาติ นาย ชานน ทรงเกล้า นางสาว ชัชฎาภรณ์ ภะคะโต อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล

ความกลมกลืน การลอกเลียนองค์ประกอบใดองค์ประกอบหนึ่งของพื้นที่สวนสาธารณะนั้น เพื่อสร้างความรู้สึกให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวกับพื้นที่ ซึ่งมีผลต่อผู้คนที่มาพักผ่อนหย่อนใจอย่างเช่นต้นไม้ ด้วยร่มเงาของต้นไม้มักจะเกิดเป็นพื้นที่ของเงาจากแสงแดด ส่งผลให้ผู้คนสามารถทำกิจกรรมอื่นๆได้ ซึ่งการเลียนแบบลักษณะเงาของใบไม้ที่สลับซับซ้อนนั้น จึงมองถึงการใช้ตะแกรงเหล็กในการบดบังด้วยรูปแบบลายเส้นของตระแกรง ที่มีทั้งแสงและเงาสลับกันการปรับเปลี่ยนเพื่อกำหนดแสงเงาไปด้วย ทำให้เกิดกิจกกรรมต่อสถาปัตยกรรมขนาดเล็กนี้ด้วยเช่นกัน