ออกแบบตกแต่งภายใน

พาวิลเลียนแห่งนี้คือการจำลองเหตุการณ์ของดอกไม้ไฟที่ถูกจุดขึ้นสู่ท้องฟ้าและระเบิดออกเป็นการขยายตัวของแสงสีอันหลากหลาย ซึ่งมักเกิดขึ้นในเทศกาลเฉลิมฉลองหรืองานรื่นเริงต่าง ๆ ตัวพาวิลเลียนได้สร้างปรากฏการณ์แสงและสีอันน่าตื่นตานั้นขึ้นมาใหม่ ผ่านการใช้งานตะแกรงเหล็กฉีกและกระจกนูนที่ช่วยกรองและบิดเบือนแสง และที่สำคัญยิ่งกว่านั้นคือ เมื่อผู้คนเข้ามาสัมผัสประสบการณ์ภายในพื้นที่นี้ แสงและสีเหล่านี้จะกระตุ้นและขยายขอบเขตของความคิดและความรู้สึกอันหลากหลายให้เบ่งบานตามไปด้วย

CONCEPTUAL DESIGN Nature Classroom Pavilion ห้องเรียนธรรมชาติแห่งนี้ ไม่ใช่เพียงศาลาพัก แต่คือ สถาปัตยกรรมที่ทำหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ ผู้ใช้จะได้เรียนรู้ผ่านการ เห็น ฟัง สัมผัส และใช้ชีวิต ท่ามกลางระบบนิเวศของสวนเบญจกิติ ในที่นี้ ธรรมชาติทำหน้าที่เป็นครู แสงแดดคือบทเรียนของเวลา สายลมคือบทเรียนของการเปลี่ยนแปลง เสียงนกและแมลงคือบทเรียนของความหลากหลาย ฤดูกาลคือบทเรียนของวัฏจักรชีวิต Pavilion จึงถูกออกแบบให้เป็น พื้นที่กึ่งสาธารณะ–กึ่งส่วนตัว ที่เปิดโอกาสให้ผู้คนเข้าไปสัมผัสและตีความบทเรียนจากธรรมชาติในแบบของตนเอง MATERIAL CONCEPT ตะแกรงเหล็กฉีก (Expanded Metal) ทำหน้าที่มากกว่าวัสดุโครงสร้าง แต่คือ เครื่องมือแห่งการเรียนรู้ เป็น ตัวกรองธรรมชาติ (Filter of Nature) แสง ลม และเสียงลอดผ่าน เกิดเป็นการรับรู้ใหม่ เป็น สื่อกลางของที่อยู่อาศัย (Habitat Medium) สำหรับสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่เข้ามาอาศัย เป็น องค์ประกอบสถาปัตยกรรม ที่หลอมรวมผู้คนและธรรมชาติเข้าด้วยกัน ดังนั้น Pavilion นี้จึงไม่ใช่เพียงสถาปัตยกรรม แต่คือ “ห้องเรียน” ที่ธรรมชาติเป็นผู้สอน และมนุษย์คือผู้เรียนรู้ตลอดเวลา