verde

Pavilionนี้ตีความ "Expanding" ว่าเป็นการขยายออกของร่มเงาและ พื้นที่กิจกรรม คล้ายเรือนยอดไม้ที่กางปกคลุมในสวน ตะแกรงเหล็กฉีกถูกออกแบบเป็นเส้นสายโค้งที่โอบล้อมและแผ่กว้าง ชวนให้ผู้คนรู้สึกถึงการเปิดออกของพื้นที่ ทั้งในเชิงกายภาพ (หลังคาที่กางปกคลุม) และเชิงนามธรรม (การเชื่อมโยงปฏิสัมพันธ์ และการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้คน) ความสัมพันธ์ของผู้คน ผ่านภาษาสถาปัตยกรรมที่เรียบง่าย แต่เปี่ยมด้วยพลังการสื่อสาร วัสดุตะแกรงเหล็กฉีกถูกถักทอให้เกิด ทั้งโครงสร้าง แสง และเจ้า ที่สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ระหว่าง มนุษย์-สถาปัตยกรรม-ธรรมชาติ นายชานน ทรงเกล้า นางสาวชัชฎาภรณ์ ภะคะโต อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล

แห่งนี้ถูกออกแบบภายใต้แนวคิดการเชื่อมโยงระหว่าง “รากวัฒนธรรม” และ “พลังแห่งธรรมชาติ” โดยถ่ายทอดออกมาในรูปแบบสถาปัตยกรรมที่ร่วมสมัยและ สอดคล้องกับบริบทท้องถิ่น ส่วนโค้งด้านล่าง ได้แรงบันดาลใจจาก ไหบ้านเชียง โบราณวัตถุที่มีชื่อเสียงระดับโลกจากจังหวัดอุดรธานี ไหเป็นสัญลักษณ์แห่งการเก็บรักษา การสืบทอด และความอุดมสมบูรณ์ จึงสะท้อนถึงรากฐานและภูมิปัญญาของบรรพชนที่ยังคงคุณค่าและส่งต่อมาถึงปัจจุบัน ส่วนโครงสร้างด้านบน ได้แรงบันดาลใจจาก สายน้ำตก ที่กำลังหลั่งไหลลงมาอย่างต่อเนื่อง น้ำตกจึงเป็น ภาพแทนของพลังชีวิต ความอุดมสมบูรณ์ และการไหลเวียนที่ไม่สิ้นสุด เปรียบเสมือนพลังธรรมชาติที่ โอบอุ้มผู้คนและชุมชน