THAI LOEI STYLE

Pavilion นี้เป็น “สถานที่ที่ช่วยปลดปล่อยความกังวล” ของคนเมือง ได้แรงบันดาลใจจาก พัดมือจีน สื่อถึงการแผ่ขยายและการพัดพาความตึงเครียดให้ค่อย ๆ จางหาย แนวคิด “Expanding” จึงสะท้อนผ่านการออกแบบพื้นที่ที่โปร่งโล่งและสงบ ไม่เพียงเป็นที่พักผ่อน แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของการคืนความสงบท่ามกลางความเร่งรีบของชีวิตประจำวัน ตั้งอยู่ในสวนสาธารณะ รายล้อมด้วยทั้งตึกเมืองและต้นไม้ใหญ่

ฮูปแต้ม เป็นคำพื้นเมืองในภาษาถิ่นวัฒนธรรมลาวชาวอีสานโบราณ โดยฮูป หมายถึง รูป และคำว่า แต้ม หมายถึง การขีดเขียนหรือการระบายสี เป็นการตีความ “ฮูปแต้ม” ศิลปะจิตรกรรมเล่าเรื่องของอีสาน ให้กลายเป็นสถาปัตยกรรม โดยใช้แรงบันดาลใจจาก “ผ้าที่ปลิวพลิ้วไหว” ถ่ายทอดความเคลื่อนไหวและความต่อเนื่องของเรื่องเล่า ประสบการณ์ที่จะได้รับเมื่อเข้าชม เมื่อเข้ามาก็จะให้ความรู้สึกเหมือนกำลัง “เดินลอดผืนผ้าแห่งเรื่องราว” ที่บอกเล่าประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และความเชื่อผ่านแสง เงา และช่องเปิดที่เกิดขึ้นจากการจัดวางเหล็กฉีก และแสงที่ผ่านช่องว่างของเหล็กฉีกกับพื้นที่ว่าง ในบางโอกาสจะเพิ่การติดผลานนักวาดหรือพ้นลวดลายให้ตัวตะแกรงเหล็กส่วนที่ลอย และในส่วนของตรงโค้งออกแบบให้มีการใช้งานนั่งพัก/นั่งเล่นในสวนสาธารณะกลางเมือง การใช้งานจะคล้าย เปลญวน ออกแบบให้โปร่งเพื่อให้เหล็กตะแกรงมีความเล่นแสงที่มีเงามาจากต้นไม้และผ้า Team: แก่นคูน