สถานีขนส่ง

concept เลือกผ้าไหมเป็นคอนเซ็ปหลัก เนื่องจากผ้าไหมไม่ได้รับความสนใจจากคนรุ่นใหม่มากนัก การนำผ้าไหมที่ขึ้นชื่อของแต่ละภาคมาผสมผสานลาดลายให้เข้ากับวัสดุหลังอย่างตะแกรงเหล็กฉีก ผนวกกันจนกลายเป็นการเล่าถึงวิถีชิวิตต่างๆ ผ่านภาษาของงานสถาปัตยกรรม pavilion ซึ่งทั้งสองอย่างมีความแตกต่างกันอย่างมาก ตะแกรงเหล็กเป็นวัสดุที่แข็งสื่อถึงความแข็งแกร่งทนทาน แต่ในทางกลับกันผ้าไหมมีความพริ้วไหวสื่อถึงความอ่อนโยน ไม่แข็งทื่อ

“จาก-วัง-ปลา” แรงบันดาลใจมาจากวิถีชุมชนริมน้ำสาขลา ที่ยังคงพึ่งพิงสายน้ำเป็นเส้นเลือดหล่อเลี้ยง โดยเฉพาะการทำประมงพื้นบ้าน ทั้งการเลี้ยงปลา กุ้ง หอย และปู Pavilion ถูกออกแบบให้ “ลอย” บนผืนน้ำราวกับแพริมน้ำ ที่เป็นภาพคุ้นตาของชาวบ้าน และ ต้นจาก ที่ขึ้นเรียงรายริมคลองซึ่งเป็นเอกลักษณ์สำคัญของพื้นที่โครงสร้างใช้ โครงสร้างเหล็กที่เอียง เพื่อสื่อถึงความพลิ้วไหว ไม่ตึงตรงเกินไป แต่แฝงความแข็งแรงของวัสดุสมัยใหม่ ขณะที่ เหล็กฉีก ถูกนำมาใช้เป็นพื้นผิวเพื่อให้เกิดความโปร่ง ระบายลม แสง และเงาได้อย่างอิสระ เสมือนตาข่ายดักปลา Pavilion จึงเป็นการเชื่อมโยงระหว่าง “ความดิบ แข็งแรงของเหล็ก” และ “ความอ่อนนุ่ม เคลื่อนไหวของสายน้ำ” พร้อมทั้งสะท้อนวิถีชุมชนริมน้ำที่ดำเนินไปควบคู่กับศรัทธาต่อวัดและธรรมชาติรอบข้าง