XPandAwards2025

Pavilionนี้ตีความ "Expanding" ว่าเป็นการขยายออกของร่มเงาและ พื้นที่กิจกรรม คล้ายเรือนยอดไม้ที่กางปกคลุมในสวน ตะแกรงเหล็กฉีกถูกออกแบบเป็นเส้นสายโค้งที่โอบล้อมและแผ่กว้าง ชวนให้ผู้คนรู้สึกถึงการเปิดออกของพื้นที่ ทั้งในเชิงกายภาพ (หลังคาที่กางปกคลุม) และเชิงนามธรรม (การเชื่อมโยงปฏิสัมพันธ์ และการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้คน) ความสัมพันธ์ของผู้คน ผ่านภาษาสถาปัตยกรรมที่เรียบง่าย แต่เปี่ยมด้วยพลังการสื่อสาร วัสดุตะแกรงเหล็กฉีกถูกถักทอให้เกิด ทั้งโครงสร้าง แสง และเจ้า ที่สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ระหว่าง มนุษย์-สถาปัตยกรรม-ธรรมชาติ นายชานน ทรงเกล้า นางสาวชัชฎาภรณ์ ภะคะโต อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล

Memento = สิ่งของที่เก็บไว้ที่ระลึกถึงเหตุการณ์ บุคคล หรือช่วงเวลา โปรเจคนี้จึงหมายถึงช่วงเวลาที่ได้ทดลองการรับรู้ของวัสดุตะแกรงเหล็ก ที่นำมาออกแบบเป็นวัสดุห่อหุ้มอาคาร ขอบเขตที่สามารถแผ่ขยายออกไปได้นั้นมาจากหลากหลายหนทาง เช่นการออกสำรวจเส้นทาง ถ้ำ ป่า หุบเขา ใต้น้ำลึก จนต่อยอดไปพบเจอกับแร่หรือวัสดุใหม่ๆ ขยายขอบเขตมากขึ้นอีกด้วการทดลองการสร้างสิ่งใหม่ด้วยวัสดุที่ได้ค้นพบ Pavilion เปรียบเสมือนการแผ่นขยายขอบเขตของการทดลองในการใช้วัสดุนำมา ประกอบสร้างนี้พื้นที่สำหรับผู้คนทั่วไป ได้เข้ามา ได้นั่งพัก หย่อนใจ ซึบซับที่ว่าง และสัมผัสมิติของวัสดุ ด้วยการใช้วัสดุ “ ตะแกรงเหล็กฉีก ” Pavilion นี้ก็เปรียบดี่งขยายของเขตของการทดลอง และการสำรวจด้วยเช่นกัน Pavilion ออกแบบจากบริบทรอบๆพื้นที่ เส้นทางเดินเข้า pavilion มากจากเรุปแบบเถนนรอบๆวงเวียนของเสาชิงช้า ตัวโครงสร้างสีแดงและความโค้งมาจากภาษาของเสาชิงช้า ลักษณะการปิดล้อมก็มาจากภาษาการปิดล้อมของกำแพงวัดสุทัศ โดยทดลองการสร้างความเป็นส่วนตัวด้วยวัสดุตะแกรงเหล็ก G-5 ของผนังโค้งด้านนอก นำแผ่นวัสดุมาซ้อนกันให้ความถี่ของตะแกรงสร้างความทึบของผนัง ที่ยังสามารถระบายอากาศได้