Spatial Sculpture

การสร้างสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานงานสถาปัตยกรรมและงานประติมากรรม พื้นที่ระหว่างทาง ออกแบบพื้นที่ให้ผู้คนที่มาได้ใช้งาน ทางสัญจร เดิน หรือ คอย และ รอ โดย Spaceทาง เดินออกแบบให้ผนังเหล็กฉีก ดัดโค้ง และ ใช้สีสัน ให้เหล็กฉีกเป็นเคลื่อนนำทางการเดิน สร้างความลื่นไหล สีสัน ให้กับผู้คน

กรุงเทพมหานครเป็นเมืองที่เติบโตอย่างรวดเร็วจากการพัฒนาเชิงพาณิชย์ แต่ขาดการลงทุนในพื้นที่สาธารณะ ทำให้คุณภาพชีวิตของประชาชน โดยเฉพาะเด็ก ได้รับผลกระทบอย่างชัดเจน การขาดแคลนสนามเด็กเล่นและพื้นที่สีเขียวทำให้โอกาสในการเรียนรู้และพัฒนาผ่านการเล่นถูกจำกัด โครงการ “สถาปัตยกรรมเด็กเล่น” จึงถูกเสนอขึ้นเพื่อฟื้นฟูย่านพาณิชยกรรมเสื่อมโทรม เช่น เขตห้วยขวาง ให้กลับมาเป็นพื้นที่ที่เอื้อต่อสุขภาวะ ผ่านการออกแบบที่ผสมผสานสถาปัตยกรรมกับธรรมชาติและกิจกรรมเล่น ไม่ว่าจะเป็นผนังมุดลอด ทางลาดเชื่อมต่อพร้อมสไลเดอร์ หลังคาที่สร้างความเชื่อมโยงระหว่างภายใน–ภายนอก หรือคอร์ทกลางสีเขียวที่เปิดโอกาสให้เด็กเล่นได้อย่างปลอดภัย และผู้ปกครองรู้สึกสบายใจ พื้นที่ดังกล่าวไม่เพียงแต่ช่วยเสริม สุขภาวะทางกาย (ด้วยการเคลื่อนไหว เล่นสนุก) แต่ยังสร้าง สุขภาวะทางใจและสังคม (ด้วยความรู้สึกปลอดภัย การมีปฏิสัมพันธ์ และความสุขจากการอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ) อีกทั้งยังมีความยืดหยุ่นในการใช้งานอเนกประสงค์ สอดคล้องกับวิถีชีวิตเมืองร่วมสมัย แนวคิดนี้จึงสะท้อนบทบาทใหม่ของสถาปัตยกรรม ที่ไม่ได้เป็นเพียงอาคารเพื่อการใช้สอย แต่ยังเป็นเครื่องมือในการ ยกระดับคุณภาพชีวิตและสร้างเมืองที่ยั่งยืน