LightWoven

“LightWoven” คือสถาปัตยกรรมที่ใช้ expanded metal เป็นผืนผ้ากรองแดดลมฝน สร้างเงาและมิติแสงที่เปลี่ยนไปตามเวลา บนพื้นที่กลางธรรมชาติติดผืนน้ำที่โอบล้อมด้วยป่าไผ่ เป็นบทสนทนาระหว่างความแข็งแกร่งของวัสดุอุตสาหกรรมกับความเบาบางของธรรมชาติ เพื่อให้ตัวงานเป็น “สถาปัตยกรรมที่หายใจได้” ไม่ปิดทึบ แต่ให้ธรรมชาติได้เข้ามามีบทบาทเสมือนเป็นนักแสดงร่วม สมาชิก - นาย จิรายุทธ พรหมบุตร วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา

ฮูปแต้ม เป็นคำพื้นเมืองในภาษาถิ่นวัฒนธรรมลาวชาวอีสานโบราณ โดยฮูป หมายถึง รูป และคำว่า แต้ม หมายถึง การขีดเขียนหรือการระบายสี เป็นการตีความ “ฮูปแต้ม” ศิลปะจิตรกรรมเล่าเรื่องของอีสาน ให้กลายเป็นสถาปัตยกรรม โดยใช้แรงบันดาลใจจาก “ผ้าที่ปลิวพลิ้วไหว” ถ่ายทอดความเคลื่อนไหวและความต่อเนื่องของเรื่องเล่า ประสบการณ์ที่จะได้รับเมื่อเข้าชม เมื่อเข้ามาก็จะให้ความรู้สึกเหมือนกำลัง “เดินลอดผืนผ้าแห่งเรื่องราว” ที่บอกเล่าประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และความเชื่อผ่านแสง เงา และช่องเปิดที่เกิดขึ้นจากการจัดวางเหล็กฉีก และแสงที่ผ่านช่องว่างของเหล็กฉีกกับพื้นที่ว่าง ในบางโอกาสจะเพิ่การติดผลานนักวาดหรือพ้นลวดลายให้ตัวตะแกรงเหล็กส่วนที่ลอย และในส่วนของตรงโค้งออกแบบให้มีการใช้งานนั่งพัก/นั่งเล่นในสวนสาธารณะกลางเมือง การใช้งานจะคล้าย เปลญวน ออกแบบให้โปร่งเพื่อให้เหล็กตะแกรงมีความเล่นแสงที่มีเงามาจากต้นไม้และผ้า Team: แก่นคูน