The Urban Oasis

สำหรับผม ความร้อนในเมืองไทยไม่ใช่แค่สภาพอากาศ แต่คือความท้าทายที่ต้องรับมือในทุกการออกแบบ อาคารส่วนใหญ่จึงพึ่งพาแอร์อย่างหนัก และปิดกั้นตัวเองจากธรรมชาติ จนผมได้อ่านงานวิจัยเรื่อง Thermal Regulation Through the Skin ที่พูดถึงเกล็ดงูซึ่งสามารถสะท้อนหรือดูดซับแสงอาทิตย์เพื่อรักษาอุณหภูมิร่างกายได้โดยไม่เปลืองพลังงาน ภาพนั้นทำให้ผมคิดว่า “แล้วถ้าอาคารของเราในไทยทำแบบเดียวกันได้ล่ะ?” จากแรงบันดาลใจนี้ ผมลองใช้แผ่นเหล็กฉลุขยาย (Expanded Metal) มาซ้อนทับกันเหมือนเกล็ดงู กลายเป็นฟาซาดที่ช่วยบังแดด ลดความร้อน และเปิดรับลมธรรมชาติ ทำให้อาคารเย็นลงโดยไม่ต้องพึ่งเครื่องจักร แนวคิดนี้คือการ “ขยาย” คุณค่าของสถาปัตยกรรมให้ก้าวไกลกว่าความสวยงาม แต่มุ่งเชื่อมโยงธรรมชาติเข้ากับวัสดุสมัยใหม่ เพื่อสร้างพื้นที่ที่อยู่ร่วมกับสิ่งแวดล้อมได้อย่างกลมกลืน เหมือนที่ธรรมชาติทำมาตลอด

Woven Layers of Safety” สถาปัตยกรรมที่เหมือน “ผืนผ้า” ถูกสานขึ้นเป็น ชั้น ๆ ของความปลอดภัย จากพื้นที่เปิด (pavilion) → ไปสู่ที่หลบภัย (shelter) โครงสร้าง: ด้านบนเป็นศาลาโปร่ง ใช้โครงสร้างเบา ไหลลื่น สื่อถึงความเป็นกันเองและการเปิดกว้าง การถักทอ (Woven): ใช้เส้นสายสถาปัตยกรรมที่เหมือนการทอ (ฝ้าเพดาน,ราวกันตก,façade,หรือตกเเต่งอื่นๆ ที่เป็น lattice pattern) เชื่อมโยงความรู้สึก “อิสระ + ปกป้อง” ไว้ในที่เดียว ทีม FPF นายภาณุวัฒน์ ส้มกลาง รหัสนักศึกษา 66182110119-5 นายทรงพล กุดหินนอก รหัสนักศึกษา 66182110140-9 นายเจษฎาภรณ์ ทาโคตร รหัสนักศึกษา 66182110133-1 อาจารย์ที่ปรึกษา อาจารย์ ดวงนภา ศิลปสาย