WHISPERING SANCTUARY

ในมหานครที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบและความกดดันจากการทำงานอย่างต่อเนื่อง ผู้คนต่างโหยหาพื้นที่เล็ก ๆ ที่ช่วยปลดปล่อยความเหนื่อยล้า และเรียกคืนความสุขที่เคยหายไป แนวคิด “Expanding” ใน Pavilion นี้ถูกตีความว่าเป็น การขยายชีวิตจากกรอบงานสู่มิติแห่งการเล่นตัวอาคาร ถูกออกแบบให้มีจังหวะซ้ำของโครงสร้างหลังคาและเสา ที่สร้างลวดลายแสงเงาเปลี่ยนไปตามเวลาเสมือนจังหวะชีวิตที่ไม่หยุดนิ่ง

Waves of Earth การเกิดแผ่นดินไหวของประเทศไทยทำให้เราเกิดconcept เราจึงสร้างพื้นที่เปรียบเสมือนรอยแยกแผ่นดิน สนับสนุนให้ประเทศไทยตระหนักรู้เกี่ยวกับเรื่องภัยพิบัติธรรมชาติมากขึ้น รอยแยก (Fracture / Rift) การแตก การเคลื่อนที่ การเปลี่ยนแปลง เป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบรูปทรง ใช้เส้น แตกหัก / zigzag / jagged line ในการกำหนดขอบอาคารรูปทรงเป็น กล่องที่ถูกแยกออก หลังคามี “ช่องว่าง (crack)” เป็นเส้นยาว ให้แสงส่องผ่านคล้ายรอยแยกจริง ช่องว่างที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่การแยก แต่เป็น “พื้นที่ใหม่” ให้แสง ลม ผู้คน ได้เข้ามามีปฏิสัมพันธ์ พื้นที่ภายจัดให้มี corridor / passage ที่แตกหักเหมือนการเดินตามแนวรอยแยก มีการใช้ “ช่องแสง” หรือ skylight ตามแนว crack เพื่อสร้างมิติของแสงเงา และ มี “ช่องเปิด” ที่ทำให้คนรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่ภายในแผ่นดินที่ถูกแยก