Graphic Design

"Nature’s Embrace” เป็นการนำเปลือกไม้เก่าที่ถูกทิ้ง ผุพังมาออกแบบเป็นอาคาร ซึ่งสื่อถึงว่า ไม้แต่ละชิ้นอาจจะมีลักษณะที่ไม่ปกติ มีร่องรอยของการผุพัง ไม่ใช่ว่าต้นไม้ทุกต้นจะสมบูรณ์แบบไปทั้งหมด เมื่อต้นไม้กลายมาเป็นท่อนไม้หรือเปลือกไม้ มันก็มักจะถูกทำลาย ถูกบดเป็นเศษ ถูกทอดทิ้ง ซึ่งอาจจะเป็นเพราะว่ามีข้อบกพร่อง จึงไม่อาจนำรูปลักษณะเดิมของมันมาใช้งานได้ ในการออกแบบจึงมีการนำตะแกรงเหล็กฉีกมาวางซ้อนทับกัน ให้มีความคล้ายกับร่องรอยการผุพังของเปลือกไม้เก่า และรูปทรงของอาคารออกแบบให้มีความโค้ง งอ เหมือนเปลือกไม้ที่พอเจอกับการเปลี่ยนแปลงของความชื้นและอุณหภูมิที่แตกต่างกัน ก็ทำให้เซลล์ขยายตัวและหดตัวไม่สอดคล้องกัน ทำให้เนื้อเยื่อภายในเกิดความเครียดและบิดเบี้ยว ส่งผลให้เปลือกไม้โค้งงอ และเส้นโค้งในบริบทของโรคซึมเศร้า สื่อถึงภาวะความไม่มั่นคงทางอารมณ์ ซึ่งเป็นสาเหตุทำให้ความสุขลดลง แต่ในขณะเดียวกัน เส้นโค้งก็ยังให้ความรู้สึกที่ อ่อนโยน ผ่อนคลาย สบายตา และสงบ จึงทำให้การออกแบบตัวอาคารมีรูปทรงบิดโค้ง คล้ายกับเปลือกไม้เก่า ที่มีร่องรอยของการผุพัง มีความโค้งงอ และถูกล้อมรอบด้วย Landscape ที่มีความเป็นธรรมชาติเข้ามาเติมเต็มและโอบกอดตัวคาร ให้มีความสมบูรณ์แบบ

ได้รับแรงบันดาลใจจากรูปแบบของสังคมสมัยใหม่ ที่มีความเปิดกว้าง โปร่งใส และยอมรับในความแตกต่าง พร้อมทั้งเสริมการอยู่ร่วมกันอย่างสมดุลและกลมกลืน โดยนำสัญลักษณ์ INFINITY (∞) มาเป็นแนวทางหลักในการออกแบบ เพื่อสื่อถึงการเชื่อมโยงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ความต่อเนื่อง และความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ผู้ออกแบบ นายณัธก้อง แสนใจ , นางสาวชนิภรณ์ จุมวุฒิสิ , นายธนาธิป ร่วมทอง อาจารย์ที่ปรึกษา อ.ปัตย์ ศรีอรุณ , อ.มานิตา ชีวเกรียงไกร