Expanding2025

"เฮ-ฮิลล์ สถานส่งเสริมสุขภาวะจิตใจสำหรับคนเมือง ณ อาคารโรงงานผลิตยาสูบที่ 5 สวนเบญจกิติ" ปัจจุบันปัญหาทางด้านสุขภาวะจิตใจมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะเมืองหลวงของประเทศไทยอย่างกรุงเทพมหานครที่มีประชากรอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งปัญหาเหล่านี้แม้จะดูเป็นเรื่องเล็กน้อยทว่ากลับสร้างผลกระทบเชิงลบตามมาได้อีกหลากหลายอย่าง ทั้งที่จริงแล้วปัญหาเหล่านี้สามารถลดลงได้หากคนเมืองได้มีพื้นที่พักผ่อนหย่อนใจ รวมไปถึงได้มีปฏิสัมพันธ์กับคนรอบข้างให้มากขึ้น นี่จึงเป็นที่มาของโครงการ Hay-Heal The City Life Happy Corner ที่อยากจะนำเสนอการสร้างพื้นที่สาธารณะให้ผู้คนได้ออกมาใช้ชีวิต และแฝงหลักการการดูแลสุขภาวะจิตใจไว้ในกิจกรรมต่างๆ เพราะการได้มีพื้นที่ที่เรียบง่าย ไม่จำเป็นต้องเร่งรีบ ได้ใช้เวลาไปกับธรรมชาติ ให้ผู้คนได้ทั้ง ‘เฮฮา’ และ ‘ฮิลล์’ ตนเองไปพร้อมๆ กัน ก็ถือเป็นแนวทางที่ช่วยลดปัญหาสุขภาวะจิตใจ และหากสภาพจิตใจดีก็จะทำให้สังคมดี และหากสังคมดี เมืองก็จะดีตาม แนวคิดหลักของโครงการ Hay-Heal The City Life Happy Corner มีทั้งหมด 3 อย่างหลัก นั่นคือการอยากเป็น City Life Selfcare , Adapt To Lifestyle ,Iconic Park และออกแบบด้วยหลักการของการสร้าง Healthy Space เข้ามาผสานภายในโครงการอีกด้วย

เมืองเป็นพื้นที่ที่มีความหลากหลายด้านประชากร วัฒนธรรม การใช้พื้นที่ และการพัฒนาเมือง ส่งผลให้แต่ละย่านสร้างประสบการณ์ที่แตกต่างกัน ทั้งด้านบวกและความท้าทายต่อการเข้าถึงและความปลอดภัย ที่สามารถรับรู้ได้ผ่านประสาทสัมผัสทั้งห้าของมนุษย์ พื้นที่นำร่องของการศึกษา คือ “เยาวราช” ย่านที่สะท้อนการอยู่ร่วมกันระหว่างอดีตและปัจจุบัน และมีมิติของประสบการณ์ที่หลากหลาย โครงการนี้ทดลองออกแบบเส้นทางเดินเท้าที่เชื่อมโยงองค์ประกอบของเมืองเหล่านี้เข้าด้วยกัน เพื่อเปิดประสบการณ์ใหม่ในการสำรวจเมืองผ่านการใช้ประสาทสัมผัส ทำให้เมืองมีความสว่างและพรุนมากยิ่งขึ้น โดยใช้การออกแบบสถาปัตยกรรมให้กระจายตัวตามจุดต่าง ๆ ซึ่งเป็นระบบที่มีศูนย์กลางหลัก (Hub System) การออกแบบในแต่ละจุด มีทั้งการปรับปรุงอาคารเดิมและการสร้างอาคารใหม่ที่มีลักษณะถาวรและเคลื่อนย้ายได้ เพื่อทำหน้าที่เข้าไป Plug-in สร้างแสงสว่างและชีวิตชีวาให้พื้นที่ และสามารถเคลื่อนย้ายไปสร้างแสงสว่างให้กับพื้นที่อื่น ๆ ต่อไปได้ ซึ่งแต่ละจุดที่ทำการออกแบบเรียกว่า Folly ที่มีความหมายว่า จุดนำทางสำหรับผู้คน อาคารแต่ละจุดจะถ่ายทอดอัตลักษณ์ของพื้นที่ผ่านเสียง กลิ่น แสง เงา พื้นผิว และบรรยากาศ เพื่อสร้างความเข้าใจที่ลึกซึ้งและส่งเสริมการมีปฏิสัมพันธ์กับเมืองในมิติต่าง ๆ ซึ่งทำให้เมืองเกิดความพรุนมากยิ่งขึ้น โดยเน้นการฟื้นฟูพื้นที่ซ่อนเร้นหรือพื้นที่ถูกมองข้าม