ผลึกถักแสง

ฮูปแต้ม เป็นคำพื้นเมืองในภาษาถิ่นวัฒนธรรมลาวชาวอีสานโบราณ โดยฮูป หมายถึง รูป และคำว่า แต้ม หมายถึง การขีดเขียนหรือการระบายสี เป็นการตีความ “ฮูปแต้ม” ศิลปะจิตรกรรมเล่าเรื่องของอีสาน ให้กลายเป็นสถาปัตยกรรม โดยใช้แรงบันดาลใจจาก “ผ้าที่ปลิวพลิ้วไหว” ถ่ายทอดความเคลื่อนไหวและความต่อเนื่องของเรื่องเล่า ประสบการณ์ที่จะได้รับเมื่อเข้าชม เมื่อเข้ามาก็จะให้ความรู้สึกเหมือนกำลัง “เดินลอดผืนผ้าแห่งเรื่องราว” ที่บอกเล่าประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และความเชื่อผ่านแสง เงา และช่องเปิดที่เกิดขึ้นจากการจัดวางเหล็กฉีก และแสงที่ผ่านช่องว่างของเหล็กฉีกกับพื้นที่ว่าง ในบางโอกาสจะเพิ่การติดผลานนักวาดหรือพ้นลวดลายให้ตัวตะแกรงเหล็กส่วนที่ลอย และในส่วนของตรงโค้งออกแบบให้มีการใช้งานนั่งพัก/นั่งเล่นในสวนสาธารณะกลางเมือง การใช้งานจะคล้าย เปลญวน ออกแบบให้โปร่งเพื่อให้เหล็กตะแกรงมีความเล่นแสงที่มีเงามาจากต้นไม้และผ้า Team: แก่นคูน

ในเมืองที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบและปัญหามลพิษทางอากาศอย่างเชียงใหม่ “ลมหายใจ” กลายเป็นสิ่งมีค่าที่ผู้คนมักมองข้ามไป พาวิลเลียน Breathing Beyond ถูกออกแบบขึ้นเพื่อเป็นพื้นที่ชั่วขณะให้ผู้คนได้หยุดพัก ก้าวออกจากความวุ่นวาย และกลับมาเชื่อมโยงกับการหายใจของตนเองอีกครั้ง แนวคิด “Breathing Beyond” สื่อถึงการขยายขอบเขตของลมหายใจที่มากกว่าเพียงแค่การดำรงชีวิต แต่เป็นการหายใจที่เชื่อมต่อกับร่างกาย จิตใจ และธรรมชาติรอบตัว พาวิลเลียนจึงถูกออกแบบให้เป็นพื้นที่เปิดโล่ง สัมผัสกับแสง ลม น้ำ และพืชพรรณ เพื่อสร้างประสบการณ์ที่ทำให้ผู้ใช้รู้สึกสงบและคลายความตึงเครียด พื้นที่นี้ไม่ได้เป็นเพียงโครงสร้างสถาปัตยกรรม แต่เป็นสัญลักษณ์ของ “การก้าวข้าม” จากความเครียดสู่ความสงบ จากอากาศที่เต็มไปด้วยฝุ่นสู่การหายใจที่บริสุทธิ์ และจากการดำเนินชีวิตที่เร่งรีบสู่จังหวะชีวิตที่สมดุลและอ่อนโยนมากขึ้น