กรอกี่

A pavilion perched on a little stream in the mountains becomes a delicate dialogue between nature and structure. Using expanded metal sheet as its primary element, the architecture breathes with light, shadow, and air. The perforated skin blurs boundaries, filtering mountain winds while allowing glimpses of flowing water below. Elevated lightly above the stream, it avoids heavy intervention, instead floating as a poetic shelter. This pavilion celebrates simplicity, transparency, and harmony, offering a meditative pause within the rugged mountain landscape. ออกแบบโดย นายธีร์ธวัช สุจีรพงศ์สิน นายกันต์พงษ์ บุญญะธนเศรษฐ์ อาจารย์ที่ปรึกษา อ.ดร.สกาวรัตน์

พาวิลเลียนโมเดิร์นที่ตั้งอยู่กลางป่า โครงสร้างเกลียวโอบล้อมลานกลาง ถูกกำหนดขอบเขตด้วยตะแกรงเหล็กฉีก ที่ทำหน้าที่เป็นม่านโปร่งแสง