IDEA CAMP

‘’แดดร้อนต้องติดแอร์ ลมแรงต้องกั้นผนัง ฝนตกต้องทำกันสาด’’ ชุดความคิดเหล่านี้เราได้ยินบ่อยในการสร้างสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดีผ่านงานสถาปัตยกรรม แต่ในสถานการณ์โควิท19ทำให้เราได้เห็นแล้วว่าการที่มนุษย์อยู่อาศัยด้วยชุดความคิดเหล่านี้อาจไม่ใช่แนวทางที่เหมาะสมอีกต่อไป ‘’ถ้าโดนแดดบ้างทำให้ผิวรับวิตามินได้ ถ้าโดนลมบ้างทำให้รู้สึกผ่อนคลายได้ ถ้าโดนฝนบ้างทำให้สร้างภูมิคุ้มกันได้” ธรรมชาติถูกออกแบบมาให้สอดคล้องกับร่างกายมนุษย์ ถ้าร่างกายเราได้รับธรรมชาติบ้าง อาจช่วยทำให้สุขภาพและการเป็นอยู่ดีขึ้นได้ รูปแบบสถาปัตยกรรมในโลกหลังจากนี้อาจต้องปล่อยให้ธรรมชาติเข้ามาสร้างปฏิสัมพันธ์กับมนุษย์บ้าง และนำเทคโนโลยีอาคารที่เรามีเข้ามาผนวกกัน ทำให้เกิดการเกื้อหนุนกันระหว่างธรรมชาติและงานสถาปัตยกรรม ที่สามารถสร้างสุขภาพและความเป็นอยู่ที่ดีได้อย่างยั่งยืน

Sense of Place in Resort Design at Phi Phi Island: An Architectural Perspective ในแต่ละสถานที่บนโลก มักมีองค์ประกอบที่สร้างเอกลักษณ์เฉพาะตัวและทำให้ผู้คนจดจำสถานที่นั้นได้ หนึ่งในนั้นคือ บรรยากาศ ที่ประกอบด้วยเสียง กลิ่น รสชาติ และสัมผัสต่างๆ ตัวอย่างเช่น การเดินทางไปเยาวราช เพียงแค่ได้ยินเสียงรถหรือกลิ่นอาหารก็สามารถกระตุ้นความทรงจำและความรู้สึกของพื้นที่ได้ทันที จากแนวคิดนี้ เราได้พัฒนารีสอร์ตบน เกาะพีพี ภายใต้แนวคิด Sense of Place โดยออกแบบให้ถ่ายทอดอัตลักษณ์ของเกาะผ่านประสาทสัมผัสทั้งห้า รวมถึงกิจกรรมและบรรยากาศ โดยสถานที่มีความพิเศษเฉพาะตัวคือ การเข้าถึงรีสอร์ตทำได้เพียงโดย เรือหางยาวแบบท้องถิ่น การเดินทางนี้เองสร้างประสบการณ์แรกแก่ผู้เข้าพัก ทั้งความร้อนจากผ้าใบหลังคา ความเปียกจากน้ำทะเล และความเหนอะหนะจากทรายที่ติดเท้า ซึ่งเป็น ประสบการณ์ทางกายภาพ (physical experience) ที่ทำให้ผู้เข้าพักรับรู้ถึงความเป็นสถานที่จริง