DESIGN/3D RENDER

Pavilion ที่ถูกแปลง่ายๆเป็นคำว่าศาลา จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการที่จะออกแบบยังไงให้ศาลาที่เป็นภาพจำของทุกคน ให้มีความแปลกใหม่จึงเป็นที่มาของconcept ที่ว่า เก่าแต่ไม่แก่ เก่าแต่ไม่แก่” คือแนวคิดหลักที่ใช้ในการออกแบบ Pavilion หลังนี้ แนวคิดนี้สะท้อนถึงคุณค่าของสิ่งที่ผ่านกาลเวลา แต่ยังคงมีชีวิต มีพลัง และร่วมสมัยได้อย่างสง่างาม การเลือกใช้ ตะแกรงเหล็กฉีก เป็นวัสดุหลักของโครงสร้าง เป็นการนำวัสดุที่มีภาพจำแบบ “ดิบ แข็งแรง ดูอุตสาหกรรม” มาตีความใหม่ให้โปร่ง เบา และร่วมสมัย ด้วยการดัด หรือจัดวางให้เกิดจังหวะของแสงและเงา ลวดลายของตะแกรงเมื่อกระทบแสงธรรมชาติจะฉายเงาเป็นแพทเทิร์นลงบนพื้นและผนังรอบข้าง เสมือนเป็น “เงาของอดีต” ที่ยังคงปรากฏอยู่ในปัจจุบัน โครงสร้าง Pavilion มีลักษณะเรียบง่ายแต่แฝงด้วยรายละเอียดเชิงช่าง ได้แรงบันดาลใจจากรูปทรงสถาปัตยกรรมดั้งเดิมของไทย เช่น โครงหลังคาแบบจั่ว แต่ปรับรูปแบบให้ร่วมสมัยและเปิดกว้าง เพื่อรองรับการใช้งานหลากหลายรูปแบบ Pavilion หลังนี้จึงเปรียบเสมือน “พื้นที่ของกาลเวลา” ที่ผสานอดีต ปัจจุบัน และอนาคตไว้ด้วยกัน เป็นการพิสูจน์ว่าสิ่งที่ “เก่า” ไม่จำเป็นต้อง “แก่” หากเรามองเห็นคุณค่า และกล้าที่จะตีความใหม่ ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา วีรวรรณ สระทองห้อย / พัลยมล หางนาค ผู้ออกแบบ นางสาวจุฬามณี เพชรแสน นางสาวพักตร์นภา ประชาชิต นายสมบูรณ์ สัมฤทธิ์

ศาสนาพุทธ กับ GEN Z & GEN Alpha โดยคำว่า “Expanding” คือ การขยายตัว หรือ การแผ่ขยาย อยากที่จะให้ Genaration Z - Alpha เข้าถึงศาสนามากขึ้น ในปัจจุบัน จากที่ Genaration Z - Alpha เติบโตมากับเทคโนโลยี ชอบความรวดเร็ว หาความหมายและคุณค่าในชีวิต ทำให้รับรู้ ถึงความสำคัญในศาสนาพุทธน้อยลงในปัจจุบัน เพราะเล็งเห็นว่าเป็น สิ่งที่ไม่สำคัญต่อการดำเนินชีวิต ทำให้ผู้คนในปัจจุบันเครียดสะสม ไม่มีที่ยึดเหนี่ยวจิตใจ Pavilion นี้เป็น Land mark ใหม่ให้กับเด็กรุ่นใหม่ที่ผ่านไปผ่านมา เข้ามานั่งพักผ่อน และให้ผู้คนได้เข้าถึงศาสนาพุทธมากขึ้น ผ่านสถาปัตยกรรมนี้ ทั้งใน Social Media ทำให้ผู้คนหลั่งไหล เข้ามาใน Pavilion สมาชิก นายณัฐปกร จาตสกุล นางสาวภัทริน ปาลจิณ นางสาวปาริฉัตร ใจบาล ที่ปรึกษา อาจารย์ จิรวัฒน์ ศรีบุญเรือง