โกดังเก็บสินค้า

พาวิเลียนริมน้ำแห่งนี้ถูกออกแบบขึ้นเพื่อแก้ไขข้อจำกัดของท่าเรือท่าเตียนที่แม้จะมอบทัศนียภาพงดงามของพระปรางค์วัดอรุณฯ แต่กลับไร้ร่มเงาและบรรยากาศที่เอื้อต่อการพักผ่อน ด้วยการนำ เหล็กฉีก (Expanded Metal) มาใช้สร้างโครงสร้างโปร่งเบา จึงก่อเกิดพื้นที่ร่มที่ไม่ทึบตัน ให้ผู้คนได้พักสายตาและร่างกายจากแสงแดดร้อนแรง โดยยังคงเปิดมุมมองสู่สายน้ำและทิวทัศน์เบื้องหน้าได้อย่างเต็มตาพาวิเลียนทำหน้าที่เสมือน “ม่านบางเบา” ที่แผ่ร่มเงาลงบนพื้นที่ชมวิว วัสดุเหล็กฉีกสะท้อนความเป็นสมัยใหม่ ทว่ากลมกลืนกับบรรยากาศเมืองเก่า การจัดรูปทรงที่พลิ้วไหวและแผ่กว้างยังช่วยสร้างมิติใหม่ให้กับท่าเรือ แปรเปลี่ยนจากเพียงพื้นที่สัญจรไปสู่ “เวทีริมน้ำ” ที่ผู้คนสามารถหยุดพัก มองพระอาทิตย์ลับฟ้าเหนือเจ้าพระยา และใช้เวลาได้ยาวนานกว่าที่เคยพาวิเลียนนี้จึงไม่เพียงแก้ปัญหาเรื่องความร้อนและการขาดร่มเงา แต่ยังเติมเต็มบทบาทใหม่ให้ท่าเรือท่าเตียนในฐานะ พื้นที่สาธารณะเชิงวัฒนธรรมที่ทั้งงดงาม สะดวก และเชื้อเชิญให้ผู้คนใช้ชีวิตร่วมกับทิวทัศน์ประวัติศาสตร์ริมฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาได้อย่างละเมียดละไม สมาชิกกลุ่ม นางสาวศิวพร วงค์ษายะ นางสาวสุชาดา เรืองศรี อาจารย์ที่ปรึกษา อาจารย์ปัตย์ ศรีอรุณ

ผลงานการออกแบบชิ้นนี้เป็นการ ขยายมุมมอง ต่อการใช้แผ่น Expanded Metal หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ เหล็กฉีก ให้ก้าวข้ามจากการใช้งานแบบดั้งเดิมไปสู่รูปแบบที่มีความหลากหลายมากขึ้น แนวคิดนี้ไม่เพียงแต่เป็นการ “ขยายวิธีการติดตั้ง” ให้อยู่ในลักษณะสามมิติ แต่ยังเป็นการเปิดพื้นที่ใหม่ให้วัสดุได้ “ขยายศักยภาพ” ในการสื่อสารด้วยตัวเอง แม้ Expanded Metal จะมีลักษณะพื้นผิวที่ดูคล้ายสามมิติอยู่แล้ว แต่เมื่อถูกติดตั้ง ด้วยการม้วนเข้ากับโครงอลูมิเนียมทรงสี่เหลี่ยมจัตุรัสที่ทำหน้าที่เป็นกรอบ วัสดุจึงสามารถเผยให้เห็นมิติใหม่ของการดัดโค้ง การแตกตัวของแสงและเงา และ การสร้างความลึกที่ซ้อนทับกันราวกับเป็น “การขยายมิติการรับรู้” ของผู้ใช้งานและผู้พบเห็น