FGH-19-001

Pavilion นี้เป็นที่หลบภัยที่พร้อมปกป้องผู้คนจากภัยสงคราม แต่ยังคงเปิดพื้นที่ให้แสงและอากาศเพื่อรักษาชีวิตและความหวังไว้ รูปแบบปีกที่กางออกเหมือนอ้อมกอดที่ได้รับการออกแบบมาเพื่อแยกกันภัย และยังเป็นแหล่งพักพิงใจที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัยพื้นที่ใต้ปีกสามารถใช้เป็นพื้นที่ชั่วคราวสำหรับผู้คนที่ต้องหลบภัย มีระบบการระบายอากาศและแสงธรรมชาติที่เหมาะสมกับการอยู่อาศัยในสถานการณ์คับขัน (ที่ปรึกษา)อาจารย์ดวงนภา ศิลปสาย นายเอกราช พรมถาวร นางสาวศุภดา งอมสันเทียะ นางสาวยุภาวรรณ เคนชมภู

พาวิลเลียนถูกออกแบบให้เป็นสถาปัตยกรรมที่หายใจได้ โดยใช้ expanded metal สร้างผิวอาคารที่ตอบสนองต่อแสงและลม เมื่อแสงธรรมชาติเปลี่ยน เงาจะเคลื่อนไหวราวกับการเต้นรำ สะท้อนจังหวะของเวลาและฤดูกาล โครงสร้างโลหะถูกซ้อนทับเป็นชั้น ๆ เพื่อสร้างมิติและ texture ของแสง ขณะเดียวกันยังเปิดทางให้ลมพัดผ่านเสมือน “ผิวหนังที่หายใจได้ ความแข็งแรงและดิบของเหล็กถูกผสมผสานกับความอ่อนโยนของธรรมชาติ โดยพืชไม้เลื้อยและสวนสีเขียวเข้ามาเกาะกุม ทำให้พาวิลเลียนแปรเปลี่ยนเป็น Industrial Garden ที่มีชีวิตชีวา ไม่ใช่เพียงที่พักอาศัยของคน แต่ยังเป็นรังที่โอบอุ้มธรรมชาติไปพร้อมกัน