Preaw Barber

รูปทรงของPavilionที่เล่าเรื่องราวถึงความงามของเหล็กฉีก ทั้งในทางนามธรรมซึ่งแสดงออกโดยรูปฟอร์มภายนอก และทางรูปธรรมซึ่งแสดงออกโดยดีเทลการใช้ตัววัสดุเองโดยตรง โดยถ่ายทอดเรื่องราวที่ว่า “เหล็กเป็นวัสดุมีความแข็งแรง และดูทึบตัน การนำเหล็กฉีกที่เกิดจากการการนำเหล็กแผ่นมารีด และฉีก ดึง ทำให้แยกและอ่อนโค้ง ตาม ขนาด จังหวะ จนเกิดความ พริ้วไหว เพื่อลดความแข็งกระด้าง และเกิดเส้นสายอารมณ์งาน แต่ยังคงประโยชน์ และความสวยงาม ที่เหมาะสม” Pavilionที่เกิดจากกันนำรูปร่าง และรูปทรง การเจาะ ดึง และบิดตัวของเหล็กฉีก เส้นตรง และเส้นโค้ง อันเกิดจากจังหวะและลักษณะเฉพาะ มาจัดวางในทิศทางในแต่ละแกนให้เกิด ”มิติที่สัมพันธ์” สถาปัตยกรรมขนาดเล็ก เพื่อพื้นที่สาธารณะนี้ ถูกคิดจัดวาง ให้อยู่ในพื้นที่ประวัติศาสตร์ สวนรถไฟ สะพานดำนครลำปาง ซึ่งสามารถใช้ประโยชน์ที่หลากหลาย รวมถึงกิจกรรมที่สร้างสรรค์ ให้เกิดพื้นที่เชื่อมต่อของผู้คน เข้ากับบริบททางสังคม หรือสิ่งแวดล้อม สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ๆ

ทีม: อุ้ยปุ้ย นาย วันเฉลิมชัย สายเนตรงาม 116611001008-7 นาย ธนวัฒน์ ทวีผล 116611002059-9 นายธนภูมิ มากสิน 116611001078-0 ปัญหาคนเมืองและชุมชนแออัด: การอพยพเข้ามาทำงานในเมืองด้วยความหวังในชีวิตที่ดีขึ้น นำไปสู่การเพิ่มขึ้นของ คนเมือง และ ชุมชนแออัด ที่ต้องเผชิญกับสภาพความเป็นอยู่ที่ด้อยมาตรฐาน ปัญหาด้านสุขภาพ และพฤติกรรม: วิถีชีวิตที่ต้องนั่งทำงานนาน การใช้เวลานานในการเดินทาง และความเครียดในเมืองอาจส่งผลให้เกิดพฤติกรรมเสี่ยงด้านสุขภาพ เช่น การเคลื่อนไหวร่างกายน้อยลง และเพิ่มความเสี่ยงต่อโรค การขยายตัวของเมืองที่เกิดขึ้นตามแรงขับเคลื่อนทางเศรษฐกิจ และตลาด ทำให้สถานที่เก่าที่ไม่ได้รับการพัฒนาตามสิ่งปลุกสร้างในปัจจุบัน ทำให้สถานที่ในอดีตถูกปล่อยทิ้งร้าง เราจึงอยากอนุรักษ์โบราณสถานในย่านต่างๆ รวมไปถึงการอนุรักษ์วัตนธรรม ความเป็นอยู่ของชุมชนดั่งเดิม และเรื่องราวของพวกเขาไว้ เพื่อการไปต่อข้างหน้าด้วยกัน การเก็บไว้ และไม่ทำลายของเดิม จะทำให้เมืองนั้นมีความสมดุลระหว่างผู้คนท้องถิ่นเดิมและผู้มาอยู่ใหม่ สิ่งก่อสร้างเดิมเมื่อได้รับการปรับปรุง และมีพื้นที่เชื่อมต่อกับสิ่งใหม่ ทั้งทางกายภาพและทางความรู้สึก