Preaw Barber

ได้หยิบยกเอาภูมิปัญญาพื้นถิ่นของภาคอีสานมาใช้ในการออกแบบPavilionดั่งคำพูดที่ว่า“ยามว่างในนา ผู้หญิงทอผ้า ผู้ชายจักรสาน”ซึ่งเป็นคำกล่าวที่สะท้อนให้เห็นถึงการดำรงชีวิตของชาวอีสาน โดยที่ Pavilion ได้ถอดฟอร์มมาจาก “อัก” ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับการทอผ้า สมาชิกในทีม 1.นางสาวกชกร พันธ์โย 2.นางสาวอัญญาณี โพธิ์เสริฐ 3.นางสาวขวัญทิพย์ อนันติ อาจาร์ที่ปรึกษา ผศ.ดร.ชัยนันท์ พรหมเพ็ญ

Pavilionนี้ตีความ "Expanding" ว่าเป็นการขยายออกของร่มเงาและ พื้นที่กิจกรรม คล้ายเรือนยอดไม้ที่กางปกคลุมในสวน ตะแกรงเหล็กฉีกถูกออกแบบเป็นเส้นสายโค้งที่โอบล้อมและแผ่กว้าง ชวนให้ผู้คนรู้สึกถึงการเปิดออกของพื้นที่ ทั้งในเชิงกายภาพ (หลังคาที่กางปกคลุม) และเชิงนามธรรม (การเชื่อมโยงปฏิสัมพันธ์ และการแลกเปลี่ยนระหว่างผู้คน) ความสัมพันธ์ของผู้คน ผ่านภาษาสถาปัตยกรรมที่เรียบง่าย แต่เปี่ยมด้วยพลังการสื่อสาร วัสดุตะแกรงเหล็กฉีกถูกถักทอให้เกิด ทั้งโครงสร้าง แสง และเจ้า ที่สร้างปฏิสัมพันธ์ใหม่ระหว่าง มนุษย์-สถาปัตยกรรม-ธรรมชาติ นาย ชานน ทรงเกล้า นางสาว ชัชฎาภรณ์ ภะคะโต อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล