Forest and Biodiversity Museum

ตะแกรงเหล็กได้ถูกตีความใหม่จากการเป็นเพียงฟาซาดเรียบง่าย สู่การทำหน้าที่เป็นผนังสมัยใหม่ ที่ไม่แค่เพียงห่อหุ้มอาคาร แต่ยังสร้างมิติของแสง เงา และความโปร่งเบา สมาชิกในทีม นางสาวกุลธิดา เหมณี นางสาวชาลิสา จันทร์โอเอี่ยม และนางสาวพุทธรินทร์ สมประสงค์

พื้นที่นี้ถูกออกแบบมาเพื่อตีความ “ความกลัวที่อยู่ลึกในจิตใจ” ไม่ว่าจะเป็น ความกลัวความแคบ, ความกลัวความมืด หรือ ความกลัวพื้นที่ปิด โดยใช้ Parvillion เป็นตัวถ่ายทอดอารมณ์ สมาชิก นาย พิบูลย์ พรมศรีจันทร์ อาจารย์ที่ปรึกษา อาจารย์ ชัยมนู