WSS_1_Expanding_2025

กรุงเทพมหานครเป็นเมืองที่เติบโตอย่างรวดเร็วจากการพัฒนาเชิงพาณิชย์ แต่ขาดการลงทุนในพื้นที่สาธารณะ ทำให้คุณภาพชีวิตของประชาชน โดยเฉพาะเด็ก ได้รับผลกระทบอย่างชัดเจน การขาดแคลนสนามเด็กเล่นและพื้นที่สีเขียวทำให้โอกาสในการเรียนรู้และพัฒนาผ่านการเล่นถูกจำกัด โครงการ “สถาปัตยกรรมเด็กเล่น” จึงถูกเสนอขึ้นเพื่อฟื้นฟูย่านพาณิชยกรรมเสื่อมโทรม เช่น เขตห้วยขวาง ให้กลับมาเป็นพื้นที่ที่เอื้อต่อสุขภาวะ ผ่านการออกแบบที่ผสมผสานสถาปัตยกรรมกับธรรมชาติและกิจกรรมเล่น ไม่ว่าจะเป็นผนังมุดลอด ทางลาดเชื่อมต่อพร้อมสไลเดอร์ หลังคาที่สร้างความเชื่อมโยงระหว่างภายใน–ภายนอก หรือคอร์ทกลางสีเขียวที่เปิดโอกาสให้เด็กเล่นได้อย่างปลอดภัย และผู้ปกครองรู้สึกสบายใจ พื้นที่ดังกล่าวไม่เพียงแต่ช่วยเสริม สุขภาวะทางกาย (ด้วยการเคลื่อนไหว เล่นสนุก) แต่ยังสร้าง สุขภาวะทางใจและสังคม (ด้วยความรู้สึกปลอดภัย การมีปฏิสัมพันธ์ และความสุขจากการอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ) อีกทั้งยังมีความยืดหยุ่นในการใช้งานอเนกประสงค์ สอดคล้องกับวิถีชีวิตเมืองร่วมสมัย แนวคิดนี้จึงสะท้อนบทบาทใหม่ของสถาปัตยกรรม ที่ไม่ได้เป็นเพียงอาคารเพื่อการใช้สอย แต่ยังเป็นเครื่องมือในการ ยกระดับคุณภาพชีวิตและสร้างเมืองที่ยั่งยืน

Leaf Vein Structure Pavilion การเชื่อมโยง (Connection) เส้นใบไม้ทุกเส้นเชื่อมต่อกันเหมือนเครือข่าย ไม่ได้แยกตัวโดดเดี่ยว เปรียบได้กับมนุษย์ที่ต้องเชื่อมโยงกันในสังคม ผ่านการสื่อสาร การทำงาน หรือการอยู่ร่วมกัน สื่อว่า pavilion เป็นพื้นที่ที่ผู้คนมาพบกันและเชื่อมต่อกัน ความสัมพันธ์ (Relationship) เส้นใบใหญ่หล่อเลี้ยงเส้นใบเล็ก เหมือนความสัมพันธ์ที่เกื้อกูลกัน แสดงถึงการพึ่งพาอาศัย ไม่ว่าจะเป็นคนกับธรรมชาติ หรือคนกับคน Pavilion จึงเป็นสัญลักษณ์ของความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นและสมดุล การหล่อเลี้ยงชีวิต (Nourishment of Life) เส้นใบทำหน้าที่ลำเลียงน้ำและสารอาหารไปทั่วใบ → ใบไม้จึงเติบโตและสังเคราะห์แสงได้ เปรียบกับการหล่อเลี้ยงชีวิตมนุษย์ ทั้งด้านกาย (อาหาร น้ำ) และด้านใจ (ความรัก ความอบอุ่น) Pavilion จึงกลายเป็นพื้นที่ที่มอบพลังงาน ความร่มเย็น และแรงบันดาลใจให้ผู้คน