Blooming Expansion

ออกแบบที่นั่งแบบสลับระดับความสูงต่ำ เสมือนเส้นทางที่แยกและบรรจบกันของรางรถไฟ สร้างบรรยากาศที่ไม่ตายตัว เปิดโอกาสให้ผู้ใช้งานเลือกท่านั่งและการใช้งานได้หลากหลาย และยังสะท้อนถึงความยืดหยุ่นที่สอดคล้องกับตัวตะแกรงเหล็กฉีกที่นำมาตกแต่งและยังเป็นเสากลางที่มีรูปทรงแตกแขนงคล้ายต้นไม้เปรียบเสมือนการ “หยั่งราก” ของความแข็งแรงเชิงโครงสร้าง และในขณะเดียวกันก็ยังโปร่งเบา ให้อากาศและแสงลอดผ่านได้ เกิดความสมดุลระหว่าง ความแข็งแรงและ ความโปร่ง

ฮูปแต้ม เป็นคำพื้นเมืองในภาษาถิ่นวัฒนธรรมลาวชาวอีสานโบราณ โดยฮูป หมายถึง รูป และคำว่า แต้ม หมายถึง การขีดเขียนหรือการระบายสี เป็นการตีความ “ฮูปแต้ม” ศิลปะจิตรกรรมเล่าเรื่องของอีสาน ให้กลายเป็นสถาปัตยกรรม โดยใช้แรงบันดาลใจจาก “ผ้าที่ปลิวพลิ้วไหว” ถ่ายทอดความเคลื่อนไหวและความต่อเนื่องของเรื่องเล่า ประสบการณ์ที่จะได้รับเมื่อเข้าชม เมื่อเข้ามาก็จะให้ความรู้สึกเหมือนกำลัง “เดินลอดผืนผ้าแห่งเรื่องราว” ที่บอกเล่าประวัติศาสตร์ วิถีชีวิต และความเชื่อผ่านแสง เงา และช่องเปิดที่เกิดขึ้นจากการจัดวางเหล็กฉีก และแสงที่ผ่านช่องว่างของเหล็กฉีกกับพื้นที่ว่าง ในบางโอกาสจะเพิ่การติดผลานนักวาดหรือพ้นลวดลายให้ตัวตะแกรงเหล็กส่วนที่ลอย และในส่วนของตรงโค้งออกแบบให้มีการใช้งานนั่งพัก/นั่งเล่นในสวนสาธารณะกลางเมือง การใช้งานจะคล้าย เปลญวน ออกแบบให้โปร่งเพื่อให้เหล็กตะแกรงมีความเล่นแสงที่มีเงามาจากต้นไม้และผ้า Team: แก่นคูน