The Unbound Pavilion

พื้นที่นี้ถูกออกแบบมาเพื่อตีความ “ความกลัวที่อยู่ลึกในจิตใจ” ไม่ว่าจะเป็น ความกลัวความแคบ, ความกลัวความมืด หรือ ความกลัวพื้นที่ปิด โดยใช้ Parvillion เป็นตัวถ่ายทอดอารมณ์ สมาชิก นาย พิบูลย์ พรมศรีจันทร์ อาจารย์ที่ปรึกษา อาจารย์ ชัยมนู

ในมหานครที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบและความกดดันจากการทำงานอย่างต่อเนื่อง ผู้คนต่างโหยหาพื้นที่เล็ก ๆ ที่ช่วยปลดปล่อยความเหนื่อยล้า และเรียกคืนความสุขที่เคยหายไป แนวคิด “Expanding” ใน Pavilion นี้ถูกตีความว่าเป็น การขยายชีวิตจากกรอบงานสู่มิติแห่งการเล่นตัวอาคาร ถูกออกแบบให้มีจังหวะซ้ำของโครงสร้างหลังคาและเสา ที่สร้างลวดลายแสงเงาเปลี่ยนไปตามเวลาเสมือนจังหวะชีวิตที่ไม่หยุดนิ่ง