The Lattice Pavilion

ในเมืองที่เต็มไปด้วยความเร่งรีบและปัญหามลพิษทางอากาศอย่างเชียงใหม่ “ลมหายใจ” กลายเป็นสิ่งมีค่าที่ผู้คนมักมองข้ามไป พาวิลเลียน Breathing Beyond ถูกออกแบบขึ้นเพื่อเป็นพื้นที่ชั่วขณะให้ผู้คนได้หยุดพัก ก้าวออกจากความวุ่นวาย และกลับมาเชื่อมโยงกับการหายใจของตนเองอีกครั้ง แนวคิด “Breathing Beyond” สื่อถึงการขยายขอบเขตของลมหายใจที่มากกว่าเพียงแค่การดำรงชีวิต แต่เป็นการหายใจที่เชื่อมต่อกับร่างกาย จิตใจ และธรรมชาติรอบตัว พาวิลเลียนจึงถูกออกแบบให้เป็นพื้นที่เปิดโล่ง สัมผัสกับแสง ลม น้ำ และพืชพรรณ เพื่อสร้างประสบการณ์ที่ทำให้ผู้ใช้รู้สึกสงบและคลายความตึงเครียด พื้นที่นี้ไม่ได้เป็นเพียงโครงสร้างสถาปัตยกรรม แต่เป็นสัญลักษณ์ของ “การก้าวข้าม” จากความเครียดสู่ความสงบ จากอากาศที่เต็มไปด้วยฝุ่นสู่การหายใจที่บริสุทธิ์ และจากการดำเนินชีวิตที่เร่งรีบสู่จังหวะชีวิตที่สมดุลและอ่อนโยนมากขึ้น

pavilion ที่สร้างมาจากตะแกรงเหล็กฉีก ในหัวข้อ Expanding ผลงานนี้ชื่อว่า “Open Weave” โดยตีความมาจากExpanded Metal ทั้งโครงสร้าง โดยมองว่าตะแกรงไม่ได้ “ขึง” แต่ “ถัก” เป็นเนื้อผ้าแห่งโครงสร้างพื้นที่ให้ใช้งานได้หลากหลาย สร้างลวดลายจากช่องตะแกรงที่แตกต่างกัน สื่อถึงจังหวะการถักทอ เชิงบริบท พื้นที่ไม่ตัดขาดจากสิ่งแวดล้อมรอบข้าง ตะแกรง บานพับให้สามารถพับได้ เพื่อสร้างสรรค์ การวางตามบริบทพื้นที่ต่างๆ 1.นายศรีรุ่งโรจน์ อนันตศรี 2.นายณัฐวุฒฺิ ขันทะนะ 3.นางสาวกองเกศ พิกุลทอง อาจารย์ที่ปรึกษา 1.ผศ.ปิยะ ไล้หลีกพาล 2.ผศ.กนกวรรณ อุสันโน