The Lattice Pavilion

Pavilion นี้เป็นที่หลบภัยที่พร้อมปกป้องผู้คนจากภัยสงคราม แต่ยังคงเปิดพื้นที่ให้แสงและอากาศเพื่อรักษาชีวิตและความหวังไว้ รูปแบบปีกที่กางออกเหมือนอ้อมกอดที่ได้รับการออกแบบมาเพื่อแยกกันภัย และยังเป็นแหล่งพักพิงใจที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น ปลอดภัยพื้นที่ใต้ปีกสามารถใช้เป็นพื้นที่ชั่วคราวสำหรับผู้คนที่ต้องหลบภัย มีระบบการระบายอากาศและแสงธรรมชาติที่เหมาะสมกับการอยู่อาศัยในสถานการณ์คับขัน (ที่ปรึกษา)อาจารย์ดวงนภา ศิลปสาย นายเอกราช พรมถาวร นางสาวศุภดา งอมสันเทียะ นางสาวยุภาวรรณ เคนชมภู

Memento = สิ่งของที่เก็บไว้ที่ระลึกถึงเหตุการณ์ บุคคล หรือช่วงเวลา โปรเจคนี้จึงหมายถึงช่วงเวลาที่ได้ทดลองการรับรู้ของวัสดุตะแกรงเหล็ก ที่นำมาออกแบบเป็นวัสดุห่อหุ้มอาคาร ขอบเขตที่สามารถแผ่ขยายออกไปได้นั้นมาจากหลากหลายหนทาง เช่นการออกสำรวจเส้นทาง ถ้ำ ป่า หุบเขา ใต้น้ำลึก จนต่อยอดไปพบเจอกับแร่หรือวัสดุใหม่ๆ ขยายขอบเขตมากขึ้นอีกด้วการทดลองการสร้างสิ่งใหม่ด้วยวัสดุที่ได้ค้นพบ Pavilion เปรียบเสมือนการแผ่นขยายขอบเขตของการทดลองในการใช้วัสดุนำมา ประกอบสร้างนี้พื้นที่สำหรับผู้คนทั่วไป ได้เข้ามา ได้นั่งพัก หย่อนใจ ซึบซับที่ว่าง และสัมผัสมิติของวัสดุ ด้วยการใช้วัสดุ “ ตะแกรงเหล็กฉีก ” Pavilion นี้ก็เปรียบดี่งขยายของเขตของการทดลอง และการสำรวจด้วยเช่นกัน Pavilion ออกแบบจากบริบทรอบๆพื้นที่ เส้นทางเดินเข้า pavilion มากจากเรุปแบบเถนนรอบๆวงเวียนของเสาชิงช้า ตัวโครงสร้างสีแดงและความโค้งมาจากภาษาของเสาชิงช้า ลักษณะการปิดล้อมก็มาจากภาษาการปิดล้อมของกำแพงวัดสุทัศ โดยทดลองการสร้างความเป็นส่วนตัวด้วยวัสดุตะแกรงเหล็ก G-5 ของผนังโค้งด้านนอก นำแผ่นวัสดุมาซ้อนกันให้ความถี่ของตะแกรงสร้างความทึบของผนัง ที่ยังสามารถระบายอากาศได้