Blooming Expansion

ออกแบบที่นั่งแบบสลับระดับความสูงต่ำ เสมือนเส้นทางที่แยกและบรรจบกันของรางรถไฟ สร้างบรรยากาศที่ไม่ตายตัว เปิดโอกาสให้ผู้ใช้งานเลือกท่านั่งและการใช้งานได้หลากหลาย และยังสะท้อนถึงความยืดหยุ่นที่สอดคล้องกับตัวตะแกรงเหล็กฉีกที่นำมาตกแต่งและยังเป็นเสากลางที่มีรูปทรงแตกแขนงคล้ายต้นไม้เปรียบเสมือนการ “หยั่งราก” ของความแข็งแรงเชิงโครงสร้าง และในขณะเดียวกันก็ยังโปร่งเบา ให้อากาศและแสงลอดผ่านได้ เกิดความสมดุลระหว่าง ความแข็งแรงและ ความโปร่ง

Pavilion “INTERLACE” คือสถาปัตยกรรมสาธารณะชั่วคราวที่ใช้ ตะแกรงเหล็กฉีก เป็นองค์ประกอบหลัก สร้างพื้นที่ที่สามารถขยาย/หด ได้ตามกิจกรรม เกิดแสงและเงาที่เปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง ช่วยเชื่อมผู้คนกับชุมชนและวัฒนธรรมร่วมสมัย