Interlace Pavillion

"เฮ-ฮิลล์ สถานส่งเสริมสุขภาวะจิตใจสำหรับคนเมือง ณ อาคารโรงงานผลิตยาสูบที่ 5 สวนเบญจกิติ" ปัจจุบันปัญหาทางด้านสุขภาวะจิตใจมีแนวโน้มเพิ่มมากขึ้น โดยเฉพาะเมืองหลวงของประเทศไทยอย่างกรุงเทพมหานครที่มีประชากรอยู่เป็นจำนวนมาก ซึ่งปัญหาเหล่านี้แม้จะดูเป็นเรื่องเล็กน้อยทว่ากลับสร้างผลกระทบเชิงลบตามมาได้อีกหลากหลายอย่าง ทั้งที่จริงแล้วปัญหาเหล่านี้สามารถลดลงได้หากคนเมืองได้มีพื้นที่พักผ่อนหย่อนใจ รวมไปถึงได้มีปฏิสัมพันธ์กับคนรอบข้างให้มากขึ้น นี่จึงเป็นที่มาของโครงการ Hay-Heal The City Life Happy Corner ที่อยากจะนำเสนอการสร้างพื้นที่สาธารณะให้ผู้คนได้ออกมาใช้ชีวิต และแฝงหลักการการดูแลสุขภาวะจิตใจไว้ในกิจกรรมต่างๆ เพราะการได้มีพื้นที่ที่เรียบง่าย ไม่จำเป็นต้องเร่งรีบ ได้ใช้เวลาไปกับธรรมชาติ ให้ผู้คนได้ทั้ง ‘เฮฮา’ และ ‘ฮิลล์’ ตนเองไปพร้อมๆ กัน ก็ถือเป็นแนวทางที่ช่วยลดปัญหาสุขภาวะจิตใจ และหากสภาพจิตใจดีก็จะทำให้สังคมดี และหากสังคมดี เมืองก็จะดีตาม แนวคิดหลักของโครงการ Hay-Heal The City Life Happy Corner มีทั้งหมด 3 อย่างหลัก นั่นคือการอยากเป็น City Life Selfcare , Adapt To Lifestyle ,Iconic Park และออกแบบด้วยหลักการของการสร้าง Healthy Space เข้ามาผสานภายในโครงการอีกด้วย

Pavilion นี้เกิดขึ้นจากการนำ “ปลาฉลามวาฬ” (Whale Shark) ซึ่งเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกและกำลังใกล้สูญพันธุ์ มาใช้เป็นแรงบันดาลใจในการออกแบบอาคาร โดยการตีความรูปร่างและลวดลายของมันผ่านโครงสร้าง ตะแกรงเหล็กฉีก(Expanded Metal)ที่แสดงถึงความแข็งแรง โปร่งเบาและเปิดรับแสงเงา เสมือนเป็นโครงสร้างที่โอบล้อมธรรมชาติและสิ่งมีชีวิตในท้องทะเล ในขณะเดียวกันช่องว่างของตะแกรงถูกเติมเต็มด้วยฝาขวดน้ำพลาสติก และขยะรีไซเคิล ซึ่งแปรเปลี่ยนให้กลายเป็นลวดลายใหม่บนผิวของอาคารทำหน้าที่เลียนแบบลวดลายจุดขาวบนลำตัวของปลาฉลามวาฬ สิ่งนี้ไม่เพียงสร้างความงดงามทางสุนทรียศาสตร์แต่ยังแฝงสารที่เตือนให้เราตระหนักถึงร่องรอยของขยะที่เราทิ้งลงทะเล ซึ่งในความจริงแล้วอาจกลายเป็นสิ่งที่คุกคามชีวิตสัตว์น้ำมากที่สุด การอนุรักษ์สิ่งมีชีวิตใกล้สูญพันธุ์เพื่อย้ำเตือนให้ผู้คนเห็นคุณค่าของสัตว์ในทะเลเช่น ฉลามวาฬและสัตว์ทะเลอื่นๆที่อาจสูญพันธุ์ไปหากเราไม่หยุดทำลายและการบริโภคอย่างมีสติ ซึ่ง Pavilion ไม่ได้เป็นเพียงแค่ความสวยงามแต่ทุกจุดขาวที่เห็นคือ “ฝาขวดน้ำพลาสติก” ที่ครั้งหนึ่งเคยถูกใช้แล้วทิ้ง จึงต้องการสื่อถึงว่า “ทุกการเลือกของเรามีผลต่อสิ่งแวดล้อมนั้น” การมีส่วนร่วมของสังคมสามารถเชิญชวนให้ผู้เข้าชมมีส่วนร่วม โดยการนำฝาขวดน้ำหรือขยะรีไซเคิลมาเติมลงในตะแกรงเหล็กฉีกเป็นเหมือนการร่วมกัน “สร้างผิวหนังฉลามวาฬ”