กุญชรท่า

กุญชรท่า

พาวิลเลียนที่ตั้งอยู่บริเวณ ท่าเรือท่าช้าง แห่งนี้ ได้รับการออกแบบให้เป็น อุโมงค์เดินผ่าน (Passage Pavilion) ที่ถ่ายทอดเอกลักษณ์และความงดงามของวัฒนธรรมไทย ผ่านสัญลักษณ์สำคัญอย่าง “ช้าง” ซึ่งเป็นสัตว์คู่บ้านคู่เมืองและเป็นสัญลักษณ์แห่งอำนาจ ความมั่นคง และความศักดิ์สิทธิ์ในประวัติศาสตร์ไทย
ด้วยการออกแบบที่หยิบยกรูปทรงโค้งเว้าอันอ่อนช้อย และเส้นสายที่ตีความจาก งาและลำตัวช้าง มาสร้างสรรค์เป็นโครงสร้างอุโมงค์ ทำให้ผู้ที่ก้าวผ่านได้รับทั้งประสบการณ์เชิงสถาปัตยกรรม และสัมผัสถึง บรรยากาศของความเป็นไทย ที่ผสมผสานความร่วมสมัยเข้าด้วยกัน
พาวิลเลียนแห่งนี้ไม่เพียงทำหน้าที่เป็นจุดผ่านทางเชื่อมสู่พื้นที่ริมแม่น้ำที่สามารถข้ามไปอีกฝั่ง แต่ยังเป็น สัญลักษณ์เชิงวัฒนธรรม ที่สะท้อนอัตลักษณ์ของท่าเรือท่าช้าง อันเคยเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ การอาบน้ำช้างหลวง และการใช้ช้างในราชสำนักไทย

Product Recommend

Design Connext
Design Connext
Design Connext
Design Connext
Design Connext
ผลงานที่น่าสนใจ
ณัฐวรา ฉิมมี

ณัฐวรา ฉิมมี

เข้าชม 63 ครั้ง
กาญจนา ผมงาม
16
เข้าชม
0
ถูกใจ

ข้อมูลทั่วไป
เข้าชม
10 ครั้ง
ปี
2025
ขนาดพื้นที่
150 ตร.ม.
ประเภทโครงการ
อื่น ๆ
สไตล์การออกแบบ
ไทยประยุกต์
วัสดุก่อสร้าง
ผนังเหล็กฉีก Expanded Metal
แฮชแท็ก
expandedmetaldesign
ผลงานที่เกี่ยวข้อง
Sacred Lotus Pavilion
140 ตร.ม.
2025
“Sacred Lotus Pavilion – เรือนบัวกรองแสง” เป็นสถาปัตยกรรมขนาดเล็กในสวนสาธารณะที่ได้รับแรงบันดาลใจจาก ดอกบัวหลวง สัญลักษณ์แห่งความสงบ ความบริสุทธิ์ และการพ้นทุกข์ตามวัฒนธรรมไทย Pavilion นี้ถูกออกแบบให้เสมือน เรือนพักกลางสวน ที่เปิดรับผู้คนให้เข้ามาสัมผัสบรรยากาศของธรรมชาติอย่างอ่อนโยน ด้านสิ่งแวดล้อม Pavilion ถูกออกแบบให้ โปร่ง, ระบายอากาศได้ดี, ลดความร้อนและการใช้พลังงาน เส้นสายของกลีบบัว ถูกถ่ายทอดสู่โครงสร้างสถาปัตยกรรม โดยใช้ Expanded Metal แทน “กลีบบัว” เพื่อทำหน้าที่กรองแสงและลม เกิดเป็นมิติของ แสงเงาที่เปลี่ยนไปตามช่วงเวลา Pavilion จึงไม่เพียงเป็นที่พัก แต่ยังเป็นพื้นที่สร้าง “ประสบการณ์ทางเวลา” ที่แตกต่างในแต่ละวัน สมาชิก นางสาว อรปรียา ดีนา นางสาว สวรินทร์ โมดาคำ นางสาว พรพิมล พรมทา อาจารย์ที่ปรึกษา ผศ.ดร.นิพัทธา หรรนภา
100 ตร.ม.
2025
“LightWoven” คือสถาปัตยกรรมที่ใช้ expanded metal เป็นผืนผ้ากรองแดดลมฝน สร้างเงาและมิติแสงที่เปลี่ยนไปตามเวลา บนพื้นที่กลางธรรมชาติติดผืนน้ำที่โอบล้อมด้วยป่าไผ่ เป็นบทสนทนาระหว่างความแข็งแกร่งของวัสดุอุตสาหกรรมกับความเบาบางของธรรมชาติ เพื่อให้ตัวงานเป็น “สถาปัตยกรรมที่หายใจได้” ไม่ปิดทึบ แต่ให้ธรรมชาติได้เข้ามามีบทบาทเสมือนเป็นนักแสดงร่วม สมาชิก - นาย จิรายุทธ พรหมบุตร วิทยาลัยสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา