Breathing Space

การ “ถัก” แผงตะแกรงต่างสี/ต่างเกจให้เยื้องกัน ขยาย ได้พร้อมกันหลายมิติ: ขยายสี: สองสีทับ = สีใหม่ ที่วัสดุไม่มีอยู่จริง → ประสบการณ์สี “ขยาย” เหนือวัสดุ ขยายเวลา: สี/เงาเปลี่ยนเมื่อมุมมอง–ดวงอาทิตย์เปลี่ยน → เวลาถูก “ถัก” เข้าไปในสถาปัตยกรรม ขยายบทบาทวัสดุ: mesh ไม่ใช่ผิวสวย แต่เป็น เครื่องกำกับแสง–ลม–น้ำ–เสียง ขยายผู้ใช้: คนเดิน, เด็กเรียนรู้, ช่างภาพ, ชุมชนตลาด, ผู้สัญจรกลางคืน, สิ่งมีชีวิตผสมเกสร—ทุกกลุ่ม “มีสิทธิ์” ใช้พื้นที่เดียวกัน ขยายสถานที่: ถักชุดโมดูลเพิ่ม/ลดให้เข้ากับไซต์ได้ตั้งแต่สวนย่อมถึงลานเมืองใหญ่ สมาชิคทีม 1.นายอภิสิทธิ์ ทองตัน 2.นายภัทรวุธ วาธง 3.นายเดโชพณ พรหมวิชัย อาจารย์ที่ปรึกษา ปัตย์ ศรีอรุณ มานิตา ชีวเกรียงไกร

Pavilion of Expanding Dimensions “ขยายมิติชุมชนผ่านจังหวะ” ผลงานนี้หยิบยกแรงบันดาลใจจาก วิถีชีวิตริมคลองบางหลวง และ ศิลปะการแสดงที่มีจังหวะ มาตีความผ่านงานสถาปัตยกรรม เส้นสายโค้งและจังหวะซ้ำของโครงสร้างสื่อถึงการขยายตัวของชุมชนที่ยังคงผูกพันกับรากเหง้าเดิม วัสดุหลักคือ ตะแกรงเหล็กฉีกและโครงเหล็กกล่องสีดำ ที่สร้างมิติแสงเงาและความโปร่งโล่ง ร่วมกับ ไม้ WPC และเสาไม้ริมน้ำ ที่สะท้อนบรรยากาศบ้านเรือนริมคลอง พื้นที่ถูกออกแบบให้รองรับกิจกรรมหลายรูปแบบ ทั้งการรวมตัว การพักผ่อน และการแสดง โดยคำนึงถึงการเข้าถึงของทุกคน ไม่ว่าจะเป็นนักท่องเที่ยว คนในชุมชน ผู้สูงอายุ หรือผู้พิการ Pavilion แห่งนี้จึงเป็นทั้งพื้นที่ใช้งานจริงและสัญลักษณ์เชิงนามธรรม ที่ถ่ายทอด “จังหวะชีวิต” ของคลองบางหลวง เชื่อมโยง อดีต ปัจจุบัน และอนาคต ของชุมชนเข้าไว้ด้วยกัน