Expanding Within

concept เลือกผ้าไหมเป็นคอนเซ็ปหลัก เนื่องจากผ้าไหมไม่ได้รับความสนใจจากคนรุ่นใหม่มากนัก การนำผ้าไหมที่ขึ้นชื่อของแต่ละภาคมาผสมผสานลาดลายให้เข้ากับวัสดุหลังอย่างตะแกรงเหล็กฉีก ผนวกกันจนกลายเป็นการเล่าถึงวิถีชิวิตต่างๆ ผ่านภาษาของงานสถาปัตยกรรม pavilion ซึ่งทั้งสองอย่างมีความแตกต่างกันอย่างมาก ตะแกรงเหล็กเป็นวัสดุที่แข็งสื่อถึงความแข็งแกร่งทนทาน แต่ในทางกลับกันผ้าไหมมีความพริ้วไหวสื่อถึงความอ่อนโยน ไม่แข็งทื่อ

โครงการออกแบบพาวิลเลี่ยนสาธารณะ ให้เป็นพื้นที่ส่วนกลางสำหรับการพบปะกันของผู้คน ที่อยากหาที่สบายใจหรือที่ระบายคลายความรู้สึก สถานที่นี้จึงสร้างขึ้นมาเพื่อให้เกิดความสัมพันธ์ที่ ถึงเเม้เราจะไม่รู้จักกันแต่การที่ได้ค่อยๆเดินผ่านตัวpavilionที่มีการปิดล้อมเพื่อสร้างความprivateส่งผลให้รู้สึกสบายใจและสามารถเปิดใจคุยกันกับผู้อื่นที่ต้องการที่ระบายใจเหมือนกันได้ ดังนั้นสถานที่เเห่งนี้จึงเป็นสถานที่ที่เป็นตัวช่วยให้เกิดความสัมพันธ์รูปแบบใหม่ๆขึ้นมา