The heart of happisness

แนวคิดนี้เริ่มจากการมองเห็นคุณสมบัติทางกายภาพแบบเดิมของเหล็กฉีกที่ถูกใช้เป็นเพียงวัสดุ กลั้นตะแกรงและแผงงกันลื่น เราจึง มองเห็นแนววทางการออกแบบบที่จะนำเหล็กฉีกธรรมดาไปสู่งาน design ผ่านงานออกแบบ co-working space โดยการออกแบบเป็นพื้นที่ open space ได้มีการออกแบบบผ่านองค์ประกอบ อย่างเช่น พื้นที่นั่งพักผ่อน พื้นที่ทำงาน Partition ไม่เพียงตอบโจทย์การใช้งานแต่ยังบรรยากาศการรับแสงลมและการเคลื่อนไหวของผู้ที่เข้ามาใช้งาน โดยลวดลายที่โปร่งเบา และคุณสมบัติทางกายภาพของเหล็กฉีก ที่มีความเบาแต่ยังคงความแข็งแรง ถูกนำมาเป็นเครื่องมือในการสร้างประสบการณ์และเชื่อมโยงผู้ที่ใช้งานเข้ากับพื้นที่ได้อย่างยืดหยุ่น ดังนั้นเหล็กฉีกจึงไม่ได้เป็นแค่วัสดุแต่่ยังเป็นสัญลักษณ์ของการออกแบบบที่มองเห็นคุณค่าจากเหล็กธรรมดาและกลั่นออกมาเป็นงานสถาปัตยกรรมที่ไม่มีที่สิ้นสุด

concept เลือกผ้าไหมเป็นคอนเซ็ปหลัก เนื่องจากผ้าไหมไม่ได้รับความสนใจจากคนรุ่นใหม่มากนัก การนำผ้าไหมที่ขึ้นชื่อของแต่ละภาคมาผสมผสานลาดลายให้เข้ากับวัสดุหลังอย่างตะแกรงเหล็กฉีก ผนวกกันจนกลายเป็นการเล่าถึงวิถีชิวิตต่างๆ ผ่านภาษาของงานสถาปัตยกรรม pavilion ซึ่งทั้งสองอย่างมีความแตกต่างกันอย่างมาก ตะแกรงเหล็กเป็นวัสดุที่แข็งสื่อถึงความแข็งแกร่งทนทาน แต่ในทางกลับกันผ้าไหมมีความพริ้วไหวสื่อถึงความอ่อนโยน ไม่แข็งทื่อ